Tom Brock - I Love You More and More (1974)

Hij heeft slechts één album op zijn naam staan, maar het is een juweeltje van jewelste. Tom Brock was de protegé van Barry White, die dit album overigens produceerde, en dat gegeven valt keurig op zijn plaats als je naar I Love You More luistert. Heel het album bevat prachtige en rijk georkestreerde composities - in de stijl van White’s oeuvre - waarvan er zeven deels werden geschreven door Brock zelf. De beste kerel blijkt een uitmuntende tekstschrijver te zijn, want wat laat hij ons hier hele mooie liefdesliedjes horen. Deze worden bezongen op een echt zijdezachte, soms zelfs een gladgestreken instrumentatie – alleen Naked as the Day I Was Born laat ons een (kleine) afwijkende sound met wat funk horen. Even bijzonder is 't enige uptempo nummer, Shake Me, Wake Me. De (vlotte) zangstijl van Brock met een volle instrumentatie maakt dit niet alleen het meest levendige nummer van het album, maar tevens het meest aanstekelijk. Ondanks dat ene uptempo nummer biedt het album verder altijd een dromerige sfeer. Het zwoele titelnummer, The Love We Share Is the Greatest of Them All, het fijne broeierige, uitbundige instrumentale If We Don't Make It Nobody Can en There's Nothing in This World That Can Stop Me from Loving You zijn vier van die nummers die zeker 'ns gehoord moet hebben, net als Shake Me, Wake Me trouwens. Sfeervolle soul op zijn best en vrijwel 't perfecte romantische album.

Hoor nu net There's Nothing in This World That Can Stop Me from Loving You voor het eerst voorbij komen. Dit soort soul ontdek ik graag. Vorig jaar al J. Blackfoot's Taxi (1984) ontdekt en dit jaar deze Tom Brock. Doe mij elkaar jaar zo'n fijne ontdekking Hier moet ik zeker achteraan.