Taj Mahal - De Ole Folks at Home (1969)

Taj Mahal levert met "De Ole Folks at Home" een traditionele folk bluesplaat af. Met zijn stem en afwisselend een gitaar, banjo, mandoline of ander traditioneel snaarinstrument werkt Taj Mahal zich door de authentiek klinkende blues van het volk van de Verenigde Staten. Niet spectaculair, maar wel trouw aan het genre.

Mooie, pure plaat vol met country- en folkblues. Sfeervolle rootsy instrumentatie. Er staan inderdaad weinig spectaculaire nummers op, maar de instrumentatie en de timbres compenseren dat.

Dit is niets voor mij.

"De Ole Folks at Home" is het akoestische deel van het dubbel album uit 1969, waarvan het elektrische deel verscheen onder de titel "Giant Step".

merendeels door Taj Mahal gearrangeerde traditionals in het genre country/folk blues. een aantal covers "Linin Track" (Huddie Ledbetter aka Leadbelly), "Candy Man" (Reverend Gary Davis), het aloude, bekende "Stagger Lee" (Lloyd Price), "Fishin' Blues" (Henry Thomas) en een enkel eigen nummer, zoals het sterke "Light Rain Blues" waarop hij zichzelf zoals op meerdere nummers o.a. "Cluck Old Hen" op banjo begeleidt.

"Linin' Track" en "A Little Soulful Tune" zijn a-capella gezongen liedjes met "handclaps" die worden afgewisseld met een 4-tal instrumentale nummers "Country Blues #1" dat laat horen wat de titel zegt, "Coloured Aristocracy", "Blind Boy Rag" en "Cajun Tune".

heb een voorkeur voor de nummers met zang, zoals "Wild Ox Moan", "Candy Man", "Stagger Lee", het heerlijke "Fishin' Blues" en "Annie's Lover". stuk voor stuk sterke nummers.

wellicht iets minder dan het bandalbum "Giant Step" dat wat meer variatie biedt, maar goed genoeg voor 4 sterren.

Album werd geproduceerd door David Rubinson

Taj Mahal: vocals, harmonica, guitar, banjo, jive