Half String - A Fascination with Heights (1996)

Onopgemerkt album uit 1996. Vreemd want uiterst aangenaam. De zang doet me denken aan die van swell. Namelijk goed ingetogen qua volume en toon. Toch ook fijne harmonieën. Album creëert een zeer prettige sfeer, ietwat dromerig. Fijne melodieën en een constante kwaliteit van de nummers is ook wat opvalt. Mensen die Swell goed vinden (maar dan minder donker) raad ik dit album aan. Maar liefhebbers van post-punk jaren '80 kunnen dit wellicht ook waarderen. Maar goed, geen hond die deze recensie leest natuurlijk. Wellicht als ik een promotieberichtje plaats bij meer bekendere albums..

Ik heb het gelezen en ben wel geïnteresseerd. Swell vind ik een goeie band en post-punk is ook mijn ding. Dus ik ga eens op zoek.

Ha, mooi om te horen. Heb je hem al te pakken gekregen?

Yep. En het is zeker een mooi album, maar niet een hoogvlieger. Het gitaarwerk is fraai. De zang is echter niet zo bijzonder en doet een beetje afbreuk aan het geheel.

Een band als Pale Saints vind ik toch een stuk beter. Ga jij daar maar eens achter aan.

Pale Saints schiet me te binnen, maar ook Cocteau Twins en The Cure. Maar allemaal een flink maatje minder en dat is geen schande. Ik zou eerder Four Calender Cafe of Blue Bell Knoll aanschaffen voor de vergelijkbare gitaarsound. Seventeen Seconds of Faith is natuurlijk ook goed.