k-os - Yes! (2009)

Hier kijk ik naar uit, uiteraard . Hoe kom je overigens aan de tijden jelmer, de plaat is toch nog niet gelekt?

Ok, gelijk ook previews .

Die clip van 4 3 2 1 vind ik wel mooi, maar ik ben nog geen fan van het nummer zelf. De productie vind ik oké, maar ik word nog niet enthousiast van de raps en het refrein. Ben benieuwd naar dit album, K-Os kan ik op andere albums sterk waarderen.

Het album nu eens beluisterd en ik ben er wel redelijk over te spreken. K-Os zijn albums vind ik altijd wel wennen en het duurt meestal wel even voordat het kwartje valt. Leuk dat hij ook dit keer weer met iets authentieks op de proppen komt. Heerlijke futuristische hiphop met electronische producties die zo nu en dan ook nog eens rocken. Daarnaast vind ik de refreintjes vaak verdomd lekker! Een track als The Avenue vind ik gewoon een kleine tien minuten lang genot .

Maar niet alles valt goed na een luisterbeurt, de wat vreemde stemvervormers die soms gebruikt worden doen mij nog niet veel en toegankelijk zou ik dit zeker niet willen noemen. Dat laatste is echter geen probleem (P.O.S. zijn album was ook niet toegankelijk maar vind ik wel erg sterk). Voor een cijfer moet ik dit zeker nog vaker draaien en dat ben ik dan ook zeker van plan. Het smaakt naar meer .

Vrijwel elk nummer op deze plaat is goed; ondanks dat het af en toe wat anders is dan we van K-Os gewend zijn bevatten ze bij vlagen kwaliteit. Minpunt is dat ik totaal geen geheel voel, wat betekend dat ik ''maar'' een 3,5* geef. Maar absoluut wel een te pruim plaat. I Wish I Knew Natalie Portman heeft iets geniaals.

Ja hè, die track vind ik nou ook helemaal geweldig .

Klinkt goed dit .

Erg lekkere refreintjes bevat dit album. Elke track luistert eigenlijk lekker weg, enkel Astronaut vind ik een mindere track. Verder erg goed. Wat MJ al zei vind ik ook dat het niet echt een geheel is, maar ik vind dit zelf niet erg storend. Gewoon allen sterke tracks welke heerlijk in het gehoor liggen.

Wordt denk ik een 3,5 maar kan nog 4 worden.

Edit: die producties

Wat een geniaal album is dit! Enkel Astronaut en Mr. Telephone Man vind ik wat minder verder is elk nummer geniaal. Die producties zijn zo mooi/goed opgebouwd lijken wel hele composities. Beste album van 2009 tot nu

Edit: Is ander werk van K-Os hiermee vergelijkbaar?

Dit werk wijkt wel wat af van zijn voorgangers (Atlantis: Hymns for Disco ken ik niet), maar ik denk niet dat je teleurgesteld zal zijn; vooral Joyful Rebellion is top.

Ok, thanks . Die ga ik dan zeker binnenkort checken. Wat een ontdekking weer via musicmeter .

Net binnen en even snel gescanned. Duidelijk hoorbaar is dat hij de electrica heeft gevonden.. Maar of ik hie rnou blij van ga worden? Zo even snel klonk The Avenue ouwerwets K-os.

Ik vind Exit veruit het beste...daarna werd het voor mij echt een stuk minder....maar niet slecht of zo.

Yes! is meer een pop/rock album dan een hiphopalbum. Ik ben er nog niet over uit of dat een slecht iets is. Het is in ieder geval heel anders dan zijn eerder albums.

stuk minder dan zijn voorgangers..

De zangeres die je hoort op I Wish I Knew Natalie Portman is blijkbaar Nelly Furtado. Leuk weetje .

Werkelijk waar? Waarom zou die dat nou weer doen?

Een geniaal nummer is en blijft dat trouwens, draai het nu al zolang iedere dag.

Waarom niet?

Flink bewerkt dan? Ik hoor het niet echt eigenlijk.

Een stuk minder leuk dan zijn vorige album(s). Redelijk moeilijk om aan te geven wát er precies verkeerd is maar het is gewoon niet zo'n boeiend album.
Krappe 3.5*, nog steeds een goed cijfer natuurlijk.

Hey ik heb mijn review van hiphopleeft hier nog niet geplaatst zie ik. Van een tijdje geleden:

De Canadese rapper/producer K-Os is in zijn eigen land een groot artiest, maar daarbuiten heeft hij een minder grote naam. Jammer, aangezien zijn voorgaande albums positief zijn ontvangen door het selecte groepje mensen dat wel een luisterpoging waagde. Dat Yes! een succes zal worden in K-Os zijn thuisland lijkt op voorhand verzekerd, de single 4321 is daar in ieder geval al in de hitlijsten te vinden. Of K-Os ook op een wereldwijde doorbraak mag rekenen, staat echter heel wat minder vast.

Zijn muziek is een mengeling van veel verschillende genres: reggae ontmoet electronic en hiphop ontmoet rock. Voor K-Os zelf is dit niks nieuws onder de zon, zijn voorgaande albums kenden ook een sterke variatie tussen verschillende stijlen muziek en met Yes! gaat hij op dezelfde voet verder. Voor de luisteraar van traditionele hiphop zal het album flink wennen zijn; het is geen alledaags project.

De achtbaan langs verschillende stijlen muziek begint met het sterke Zambony. Met deze track had K-Os zich geen beter begin van het album kunnen wensen. De productie is zeer divers, maar de vele lagen die het nummer bevat zijn subliem verwerkt. Zo begint het met slechts wat tikjes op een drumcomputer maar komen er steeds meer geluiden bij. Op het hoogtepunt van Zambony zijn er gitaren, violen, een koor en een pianoloopje te horen. De verschillende elementen binnen de productie passen op een heerlijke manier bij elkaar.

Het zijn zeker niet alleen de producties die de blikvanger op het album zijn. K-Os is naast een goede producer ook een uitstekende rapper en zanger. Yes! staat boordevol lekker gezongen refreintjes en de coupletten bestaan dan weer uit fijne raps. De diepte zoekt hij niet op met Yes!, liever rapt en zingt hij zijn onbezorgde teksten, die negen van de tien keer garant staan voor een lach op het gezicht van de luisteraar. Burning Bridges is een van de nummers met weinig inhoud dat toch vermakelijk is. Zo zingt hij op het feestelijke refrein: “I don’t really care, cause I’m burning some bridges//We don’t need no water, let it burn to the ground.” Het is dan ook met name de opgewekte manier waarop hij het zingt: de hartelijke stem van K-Os zal menig luisteraar goed doen. Opvallend is wel dat zijn gezongen stukken heel wat hoger klinken dan zijn raps. Ondanks dit gegeven klinkt hij zowel zingend als rappend natuurlijk en komt hij niet gemaakt over.

Naast de vele pluspunten die het album kent staat er zo nu en dan ook een mispeer op. Zo klinkt de sample op Eye Know Something veel te zoet en poppy, niet geheel opmerkelijk aangezien de sample afkomstig is van I Know There's Something Going on, een nummer gezongen door ABBA-zangeres Anni-Frid Lyngstad. En ook de stemvervormer die op Astronaut voorkomt klinkt nogal afgezaagd en doet weinig goeds. Daarnaast is de productie op dit nummer ook niet alles, wat komt door de zenuwachtige elektronische tikjes.

Ondanks deze negatieve kanttekeningen is Yes! een album geworden dat met recht even in de schijnwerpers mag staan. Hoewel het in dit kikkerlandje naar alle waarschijnlijkheid geen al te gelukkig voortbestaan zal hebben (daarvoor is de promotie niet goed genoeg), mag K-Os toch weer op een succes in Canada rekenen. Yes! doet namelijk niks onder voor zijn voorgangers en is weer een typische K-Os-plaat geworden.

Mooie review ja, ben het er grotendeels wel mee eens. Alleen vind ik (enkele) voorgangers wél merkelijk beter.

Damn ik had K-Os nog nooit gechecked maar toen las ik hier de reviews van de mensen en besloot ik het maar eens te checken. En ik ben aangenaam verrast moet ik zeggen. Ik vind K-Os een soort goeie versie van lil' wayne die imo echt suckt. Dat hij een Canadees is verklaart al waarom hij ondanks zijn goeie zangstem niet helemaal de R&B tour opgaat. Het brengt net iets extra tov andere 'gewone' rappers. In de stukken die hij rapt vind ik hem ook meer dan behoorlijk, fijne flow, aangenaam om naar te luisteren.

Het album op zich is vrij sterk en is wat mij betreft een kandidaat om in de top 10 van het jaar te komen. Zoals ik al zei goed gerapt, ook de zanglijnen zijn in orde. De producties zijn zeker vrij origineel te noemen, vooral zambony heeft een moddervette beat. Voorts zijn uptown girl en vooral I wish i knew Nathalie Portman mijn favoriete tracks.

Net een 4 toch wel imo

Deze nog niet vaak genoeg gehoord om te stemmen maar kan me toch niet aan de indruk onttrekken dat K-os' albums heel langzaam steeds ietsje minder worden (sinds Joyful Rebellion). De wat meer electronische accenten passen hem minder maar er staan nog steeds wel een handjevol lekkere nummers op.

Sterk album, zij het wat onevenwichtiger dan eerder K-Os-werk. Een nummer als "Mr. Telephone Man" vind ik bijvoorbeeld vrij afzichtelijk. Daartegenover staan echter weer heerlijke, muzikale en swingende tracks die K-Os uniek maken en zorgen dat ook Yes! weer een speciale luisterervaring is. Onbetwiste hoogtepunt blijft natuurlijk I Wish I Knew Natalie Portman.