An Pierlé - Mud Stories (1999)

Helaas is de magie er na verloop van tijd af.
De oversturing bij sommige nummers doet afbreuk aan de schoonheid van het liedje.

Waar is haar cd Helium Sunset gebleven?

Ik zie dat HS intussen is toegevoegd

Verder kan ik voor Mud Stories hetzelfde concluderen als manic: de magie is er wel af. Pierle live is altijd een belevenis, maar eigenlijk staan er op deze plaat maar een paar *echt* mooie nummers, en zet ik de plaat meestal na het begintrio af omdat dan het beste wel is geweest...

2*.

An Pierlé live zien is fantastisch.
Een echte klank en licht show.
Live CD'tje mssch de oplossing?
Alhoewel dat nog niet hetzelfde gevoel geeft..

ben niet zo'n fan van an pierle.. hoewel ik haar versie van het nummer are friends electric echt fantastich vind.

beter dan het origineel

Verdienstelijk debuut van onze Vlaamse Tori Amos

Heb hem op K7 maar tot mijn schaamte moet ik bekennen dat ik dit schijfje nog steeds niet gekocht heb. Daar moet ik eens wat aan gaan doen dus ...

De magie eraf? hmm. ik vind het echt wonderbaarlijk hoe ze een hele cd lang met alleen piano en stem toch kan blijven boeien... ik vind het een meestwerk... maar ik heb m dan ook nog niet zo heel vaak geluisterd, en misschien moet ik dat dan maar zo houden maar ik vind het echt een heerlijke cd...

Echt niet, siamese twins en nebraska is het beste moment van de plaat volgens mij.

Het muzikale zusje van Tori Amos; mooi album.

@mahalla.
de cover Are friends electric is inderdaad magistraal, ook na zoveel jaren.

Verdienstelijk? Muziekale zusje?

Waar hebben jullie het over? Pierlé klinkt rauw, haalt uit naar alles en iedereen en spaart daarbij zichzelf niet. Geen makkelijke plaat, maar zeer verslavend. Hij blijft ook werken, bij mij dan toch. Siamese twins, mud stories & nebraska zijn mijn favo's. 4,5*

van teksten schrijven kan ze ook wel iets:

"I wanna have god in a cage,
through iron railings he can watch me,
begging me to set him free"

De debutplaat van An is bij vlagen beklemmend en koeltjes met voornamelijk intieme liedjes begeleid op een elektrische piano. Hier en daar wordt de rust verstoort door uitbarstingen a la Diamanda Galas.

3,32* is echt een belachelijke score.

volgens mij stukken beter dan helium sunset
rauw en puur
een meid op haar slaapkamer en de wereld er omheen, of zoiets...
en ik hou wel van dat low-fi randje

Liefhebbers van Tori Amos en Regina Spektor zouden met An Pierlé wel eens een fijne ontdekking kunnen doen. Rauwe piano-pop gecombineerd met de krachtige doch fragiele stem van Pierlé maken hier een opwindende cd van. Voor liefhebbers van groeiplaten, that is.

Sterk begin met Exit - Telephone en Mud Stories, later op de cd nog enkele hoogtepunten als Tower en Nebraska.

Ik kocht deze cd indertijd met een bonusdisc met remixen van Tower. Mooie marketingstunt (ik ben er toch voor gevallen ) die voor de rest weinig toevoegt aan de originele plaat. Enkel Jo Bogaert's remix (Gay Dream) staat als een huis zonder afbreuk te doen aan het origineel.
(en WTF is die remix door Hermes Ensemble... het klinkt alsof ze de studio aan het verbouwen zijn tijdens de opnames hiervan...)

In 1999 was ik nog een jong veulen. En Pierlé had net furore gemaakt in de Rock Rally en was zowat naar eenzame hoogtes geprezen in het organiserende blad. Dat maakte indruk op mij als tiener, mede door de originele cover van "Are Friends Electric?" die toen de ronde deed. Ik herinner mij ook nog dat enkele maanden later, in datzelfde blad, de recensie van deze plaat (die ik toen al in huis had én goed vond) en hoe die met de grond gelijk gemaakt werd. Ook dat maakte indruk op mij... In dat opzicht is dit een erg belangrijke plaat voor mij geweest: ik leerde namelijk dat ik zélf moest luisteren en beslissen of een plaat ok was, en ook dat zij die recensies schrijven soms b*llsh*t verkondigden Desondanks ben ik de plaat in de loop der jaren (letterlijk) uit het oog verloren: uitgeleend? Toch naar de tweedehandswinkel gedaan? Anyway: onlangs kwam ik 'm voor een prikje terug tegen (2€ om precies te zijn) en ik vind 'm gewoon opnieuw geweldig! Ok, ik hoor nu nog méér het "English with hair on", maar voor mij draagt dat bij tot de naïve charme van dit album.

Vandaag geluisterd; moest nu in eerste instantie aan Zita Swoon denken.

Ik treed 2MY bij: Tower en Nebraska zijn echt wel geweldig!!