Hamza El Din - Escalay: The Water Wheel (1971)
mijn stem
18 stemmen
Egypte
Wereld
Label: Nonesuch
- The Water Wheel (21:38)
- I Remember (11:55)
- Song with Tar (4:45)
0
geplaatst: 9 augustus 2012, 14:01 uur
Prachtig getokkel van Hamza El Din. Het verhaal gaat dat hij buiten voor zijn hut zat (thee te drinken), toen een willekeurige voorbijganger hem een vreemde gitaar (de zogenaamde oud) gaf. Dus Hamza El Din meteen jammen. En dit is het resultaat. De zang doet het hem. De lyrics zijn sterk. Zo sluit Hamza af met de volgende woorden:
لي سمك الرنجة. لي ثعبان البحر. صيد السمك في البحر. سمك القد بلدي. لي سمك السلمون. تغني معي.
Ronduit prachtig. En zo nu en dan zijn de frustraties van de bijna altijd vrolijke Hamza goed te voelen. Bijvoorbeeld als zijn 15de vrouw naar buiten komt om even een sigaret te roken. Hamza boos en meteen roepen dat de vrouw daalt in zijn achting. De vrouw huilen. Zij is sindsdien vrouw nummer 34 van Hamza.
لي سمك الرنجة. لي ثعبان البحر. صيد السمك في البحر. سمك القد بلدي. لي سمك السلمون. تغني معي.
Ronduit prachtig. En zo nu en dan zijn de frustraties van de bijna altijd vrolijke Hamza goed te voelen. Bijvoorbeeld als zijn 15de vrouw naar buiten komt om even een sigaret te roken. Hamza boos en meteen roepen dat de vrouw daalt in zijn achting. De vrouw huilen. Zij is sindsdien vrouw nummer 34 van Hamza.
0
ohmusica
geplaatst: 15 april 2016, 09:08 uur
Ik kwam een review tegen, geeft nog wat extra context, want ik zoek óók naar betekenis: Hoe moet ik dit werk opvatten, hoe moet ik het plaatsen?
Hoewel ik de muziek van Hamza el Din indirect ken uit de pracht film 'Babel' (vond ik mooi passen in de film), vraagt deze 'water wheel' in eerste instantie meer aandacht en concentratie. Het luistert als een bijna klassiek stuk, m.n. het eerste deel.
Als ik het begrepen heb is het eerste nummer een muzikaal gedicht (zonder echte woorden), volgens een citaat van de recensent: "it's a tone poem built on one subtly pulsing drone that rises and falls continually, creating hypnotic layers of harmonics occasionally broken by El Din's wordless calls."
De andere nummers worden ook (nogal summier) toegelicht.
De recensent eindigt met de volgende woorden:
This is not "folk music" in the purist sense, as all three tracks are composed music, but Escalay: The Water Wheel is a fascinating document of the musical traditions of Egypt.
Hoewel ik de muziek van Hamza el Din indirect ken uit de pracht film 'Babel' (vond ik mooi passen in de film), vraagt deze 'water wheel' in eerste instantie meer aandacht en concentratie. Het luistert als een bijna klassiek stuk, m.n. het eerste deel.
Als ik het begrepen heb is het eerste nummer een muzikaal gedicht (zonder echte woorden), volgens een citaat van de recensent: "it's a tone poem built on one subtly pulsing drone that rises and falls continually, creating hypnotic layers of harmonics occasionally broken by El Din's wordless calls."
De andere nummers worden ook (nogal summier) toegelicht.
De recensent eindigt met de volgende woorden:
This is not "folk music" in the purist sense, as all three tracks are composed music, but Escalay: The Water Wheel is a fascinating document of the musical traditions of Egypt.
0
geplaatst: 14 mei 2016, 11:27 uur
Ik blijf met dubbele gevoelens zitten. De ene keer echt gaaf, hypnotiserend en meeslepend, het andere moment te langdradig en kabbelend. En dan valt de muziek de ene luisterbeurt ook beter dan de andere. Het blijft dus een taaie kluif, maar wel een interessante. Ik ben er nog steeds niet klaar mee, in elk geval!
* denotes required fields.
* denotes required fields.