Scott Matthew feat. Eric D.Clark - Rx's Prescription Cocktail Mixers (2008)

Hoe is het om je favoriete artiest door de remix mangel gehaald te zien worden en dan al helemaal eentje die opvalt door zijn zijdezachte, breekbare liedjes?
Nou, heel simpel: ze worden voorzien van een lompe dreun waardoor ze ontnomen worden van alle charme die zo'n artiest nu juist laat horen op zijn albums.

Ik mag hopen dat Scott zelf hier niets over te zeggen had want zijn nummer Prescription wordt hier onderworpen aan een flinke martelgang. Mijn hemel, wat heb ik een hekel aan deze maar voortstampende versies.
Het is niet zo dat ik bij voorbaat een hekel heb aan remixes, soms vind ik dance-versies zelfs erg leuk als afwisseling op de originelen, maar hier vind ik het gewoon niet goed uitpakken. Het nummer en de artiest lenen zich hier gewoon niet voor. Misschien ben ik te veel verknocht aan het origineel en is dat de reden dat ik dit als bagger bestempel.

Ik had gelijk: ik had er gewoon nooit naar moeten luisteren zoals ik van begin af aan al van niet plan was. Spotify openen en het toch doen leverde rillingen over mijn rug en tegelijkertijd opluchting. Opluchting dat ik dit nooit door completeringsdrang blind ben gaan aanschaffen.
Dit was eenmalig en liever nooit meer.

Haha, dan kun je dit nu ook links laten liggen en proberen te vergeten. Was deze ep wellicht een stuiptrekking welke wat meer bij zijn japanse avonturen aansloot? Of misschien was het de 'martelgang' welke hem aansprak ?
Ik heb hem een keer beluisterd en er verder niet meer over nagedacht. Het komt niet vaak voor dat ik jouw score verdubbeld heb