Chuck Jackson - Through All Times (1973)

De soul op dit album van Chuck Jackson is kant-en-klaar (dat wil zeggen dat het allemaal standaard is), maar op de een of andere manier klinkt de helft toch behoorlijk goed. Trough All Times teert met name op een aantal zeer pakkende refreinen, en dat is de kracht van 't album. Met zijn tamelijk zware (soul)stem kan hij het meeste met de nummers die qua instrumentatie een volle sound hebben. Iets wat mooi tot zijn uiting komt in Just a Little Tear, een nummer dat zo uit de Motown-stal had kunnen komen, of bij de stevige sound van I Can’t Break Away. Wanneer de instrumentatie wat rustiger wordt, zoals bijvoorbeeld bij het titelnummer, Through All Times, weet hij met zijn stem minder te overtuigen. De twee meest waardige ontdekkingen zijn overigens Slowely But Surely, met 'n prachtige tekst over een stervende liefde, en Maybe This Will Be the Morning die met zijn tekst – over het meest bezongen thema, de liefde, met een originele gedachtegang weet te brengen: ”Maybe this will be the morning when you tell me what I already know / Don’t let this be the morning / I’d rather share you than let you go / Some of some, is better than none”. De pakkendste / slimste refreinen zijn weggelegd voor twee andere nummers: Put a Little Love Away dat zich tijdens de refreinen ontpopt tot een soulnummer in zuidelijke stijl, en de andere is 't hele vrolijke Roller Coaster (“You go up, down, all around, on a cycle that’s never ending / You got on this train when you were born and the wheels just keep on spinning / Like a roller coaster keeps going faster, life’s gonna pass you.”). Zes leuke nummers, vijf van 'n wat mindere kwaliteit, maar uiteindelijk goed genoeg voor 'n ruime voldoende voor onze Chuck Jackson.