Tasavallan Presidentti - Tasavallan Presidentti (1971)
mijn stem
3 stemmen
1
geplaatst: 5 maart 2019, 11:02 uur
Kijk, dit lijkt er meer op! Helemaal een song als Sinking is puur genieten door het mooie gitaarwerk en het warme, broeierige sfeertje. Meer rock in de progrock is sowieso voor mij een pluspunt en dit album voelt beduidend meer gitaargeoriënteerd aan dan zijn voorganger. Introductiesong Introduction is al lekker opzwepend en de uitgerekte gitaarsolo op Struggling For Freedom brengt me ook in vervoering. Hele fijne verrassing!
Tussenstand:
1. Tasavallan Presidentti II
2. Magneettimiehen Kuolema
3. Tasavallan Presidentti
Tussenstand:
1. Tasavallan Presidentti II
2. Magneettimiehen Kuolema
3. Tasavallan Presidentti
0
geplaatst: 12 maart 2019, 12:13 uur
Inmiddels verschillende keren naar dit album geluisterd en ben nu wel tot de conclusie gekomen dat ik er niet erg warm van word. De stem van Frank Robson is me wat tegen gaan staan en ik heb steeds de indruk naar studio jams te luisteren. De muziek is zeker niet slecht, maar het maakt nergens echt indruk. De klanken zijn prettig. Het is alleen allemaal wat willekeurig. Dan mis ik wel de jazz elementen en de goede liedjes.
Tussenstand:
1. Magneettimiehen Kuolema
2. Tasavallan Presidentti
3. Tasavallan Presidentti II
Tussenstand:
1. Magneettimiehen Kuolema
2. Tasavallan Presidentti
3. Tasavallan Presidentti II
0
Mssr Renard
geplaatst: 9 april 2024, 11:37 uur
Tasavallan Presidentti is vooral en met name bekend om het jazzrock-gerichte progressive rockplaten Lambert Land (1972) en Milky Way Moses (1974) maar in de periode daarvoor hebben ze ook puike platen afgeleverd. Tasavallen Presidentti maakt op de eerste platen een wat eclectische mix van bluesrock, pyschrock met elementen uit de dan opkomende progressive rock en jazzrock.
De band heeft geen vaste toetsenist, en de piano- en orgelpartijen wat gespeeld door gitarist Jukka Tolonen en bassist Måns Groundstroem. De band wordt verder gevormd door fluitist/saxofonist Pekka Pöyry (die oorspronkelijke blazer Junnu Aaltonen verving), drummer Vesa Aaltonen en vocalist Frank (Fraun) Robson die een lekker bluesy, licht grommende stem heeft, met een perfect Engelse uitspraak (Frank is van oorsprong Brits).
De losse stijl die hier gespeeld wordt, zorgt ervoor dat de nummers niet direct blijven hangen, maar het samenspel is wel erg goed. Door de vele bluesinvloeden die op die eerste platen zo duidelijk aan de oppervlakte komen, is de band in deze periode wat vergelijkbaar met het Duitse Jane.
Het talent van de vier muzikanten is wel al heel duidelijk aanwezig. Het is niet voor niets dat Tolonen, Pöyry en Aaltonen gevierde muzikanten worden binnen de Finse jazzrock en progrock-scenes, ook wel Suomiprog genoemd.
De band heeft geen vaste toetsenist, en de piano- en orgelpartijen wat gespeeld door gitarist Jukka Tolonen en bassist Måns Groundstroem. De band wordt verder gevormd door fluitist/saxofonist Pekka Pöyry (die oorspronkelijke blazer Junnu Aaltonen verving), drummer Vesa Aaltonen en vocalist Frank (Fraun) Robson die een lekker bluesy, licht grommende stem heeft, met een perfect Engelse uitspraak (Frank is van oorsprong Brits).
De losse stijl die hier gespeeld wordt, zorgt ervoor dat de nummers niet direct blijven hangen, maar het samenspel is wel erg goed. Door de vele bluesinvloeden die op die eerste platen zo duidelijk aan de oppervlakte komen, is de band in deze periode wat vergelijkbaar met het Duitse Jane.
Het talent van de vier muzikanten is wel al heel duidelijk aanwezig. Het is niet voor niets dat Tolonen, Pöyry en Aaltonen gevierde muzikanten worden binnen de Finse jazzrock en progrock-scenes, ook wel Suomiprog genoemd.
* denotes required fields.
* denotes required fields.