Cane and Able - Cane and Able (1972)

Psychedelic Soul van de bovenste plank van deze acht Fransen! Met dit soort muziek bestaat altijd het gevaar dat de gitaarsolo's te oeverloos worden of de muziek te stuurloos, maar de 2 langste nummers bewijzen meteen dat het anders kan. 'Girl You Move Me' en 'Don't Knock My Love' (een van de 2 Wilson Pickett-covers) kennen een erg sterke opbouw en kleuren net genoeg buiten de lijntjes om het interessant te houden. Met nummers als ' Toe Hold' en 'Found a Child' bewijzen ze de klus ook vlugger te kunnen klaren, en steeds even goed. Grote of kleine boodschap, het komt gewoon telkens eerlijk over.

Wat is dit album onwijs chill! Ik zag deze LP een keer op een platenbeurs liggen voor een flinke som, het betrof hetzelfde album alleen dan uitgebracht door Epic (zal vast een Nederlandse uitgave zijn?). Uit alle nieuwschierigheid indertijd dus maar gelijk beluisterd, en afgelopen maand weer een paar keer. Europese soul en funk, tja, ik sta er altijd nog steeds sceptisch tegenover. Vooral aangezien het betere werk toch vrijwel alleen in Amerika gemaakt werd en wordt, al is het tegendeel bewezen. Zo ook bijvoorbeeld bij dit album, dat zeker niet onderdoet voor andere soul/funkalbums uit die tijd uit de VS.
't Album wordt op geen enkel moment saai of teveel van het goede, en dat is naar mijn idee erg belangrijk bij een album in deze stijl. Een ruime voldoende dus. Hoog tijd trouwens dat dit album een keer op CD wordt uitgebracht! Al is het maar vanwege de twee fantastische Wilson Pickett covers!

dank voor het plaatsen van een bericht anders had ik deze plaat nooit opgemerkt, zit nu in nummer 1 en bevalt me erg goed!

Don't Knock My Love!

En eigenlijk heel de plaat.. Het is fantastische funk, heerlijke opbouw, maar voelt toch erg funky aan. Heerlijke vocalen, en zo 'funken' we de dag door..

Ik doe d'r nog een schepje bovenop, en ga een halve punt verder dan Angelo en Kemm nu zijn gegaan: 4,5*