The Blue Van - Man Up (2008)

Het derde album van de Deense band The Blue Van, Man Up, kwam anderhalf jaar geleden al uit in hun thuisland, maar vanaf afgelopen week pas in Nederland. Sommige nummers van dit album komen je misschien bekend voor omdat ze zijn gebruikt in series als CSI: NY, Beverly Hills 90210 en één van mijn favoriete series: Scrubs. Ook in commercials ontbreken ze niet, zo kregen ze laatst wat aandacht met de commercial voor het nieuwe Apple apparaatje de iPad, want daarin wordt There Goes My Love in gebruikt. Een nummer dat karakteriserend is voor de hele plaat; catchy en hoog classic gehalte. Al vanaf het openingsnummer Be Home Soon wordt duidelijk dat The Blue Van bands als The Kinks, The Small Faces en Cream als belangrijkste inspiratiebron gebruiken.

Welke van die drie bands het best past bij het titelnummer met de orgels en het hoge rock & roll gehalte? Cream, ongetwijfeld! Daarna volgt het nummer met de meeste hitpotentie, Silly Boy. Het is catchy, het plezier waarmee het gemaakt is spat er van af, en tekstueel past ook alles goed in elkaar. Lay Me Down And Die lijkt een rustig nummer te worden, maar veranderd plotseling in een hard-rock nummer met de daarbij behorende overdrijvende zang, wat mij altijd ergert aan die muziekstijl.

Wie houdt van The Fratellis zal blij worden van The Socialite, hetzelfde classic-gehalte, dansbaar en een catchy refrein, niets nieuws dus, maar daarvan moet The Blue Van het ook niet hebben. In Love With Myself heeft wat weg van Mando Diao (op hun eerste vier albums), en de blues-rock in dit nummer is nog veel sterker te horen in het daaropvolgende Out Of Control. True is een mooie rustperiode, en wordt gevolgd door het meest originele nummer van dit album I'm A Man waarin de gebruikelijke rock & roll gecombineerd wordt met hiphop en het relaxte geluid van een trompet! Man Up sluit af met een Russisch aandoende ballad Trees en een alternatieve versie van In Love With Myself dat Put My Name In The Sand heet.

Origineel is het niet, maar het is ook absoluut geen namaak. Wat het dan wel is? Het klinkt in ieder geval als een groep vrienden met een gedeelde muzieksmaak en daaruit zijn ze zelf nummers gaan schrijven. Dit klinkt misschien amateuristischer dan het is, want als je met bands als Franz Ferdinand, The Killers, Jet en Razorlight hebt getourd dan heb je wel wat laten zien. Wat dat is wordt wel duidelijk met dit album. Slechts enkele nummers weten mijn aandacht niet helemaal te behouden, maar het overgrote deel doet dat wel. Daarnaast is de houdbaarheid ook nog verrassend hoog. Een nummer als Silly Boy slaat vooral de eerste keer hard in en wordt daarna wat minder interessant, maar een nummers als In Love With Myself is me nog niet gaan vervelen. Een lekker gek album (The Blue Van is in hun thuisland een busje waarmee zwakzinnigen worden vervoerd) voor fans van classic rock in een fris jasje!

For Music Only

Zag ze een week geleden live in Silkeborg. Heerlijk optreden: lekker wild, lekker gek, wat een energie! Op album weten ze wat minder te bekoren, maar catchy blijft het zeker, en verder kan ik me alleen maar aansluiten bij de prima recensie van ForMusicOnly.