Gisteren Wilkinson opnieuw gezien in Café OTO. Was ongemeen straf, zoals we hem hier ook op deze plaat horen. Communicatie loopt steeds vlot en de improvisaties van de muzikanten hechten ten volste. Op deze plaat is bovendien Noble te horen, een jazzdrummer waar ik erg over te spreken ben sinds ik hem laatste keer zag. Die man kan een stevig potje drummen!