Rogue Element - Premonition (2004)

Op geheel traditionele wijze blaast Rogue Element (een collaboratie-project van de heren Brendan Pollard en Jerome Ramsey) de synth-stijl die bekend staat als Berlin School, nieuw leven in. Dus worden we getrakteerd op synthesizer-muziek zoals Klaus Schulze en vooral Tangerine Dream die maakten in de jaren '70. Totaal niet origineel dus, maar ook Rogue Element compenseert dit, door met zeer doordacht en prima materiaal voor de dag te komen. En het blijft voor mij altijd weer een feest voor het oor, om die lekkere, warme synth-klanken van weleer terug te mogen horen in een soort van nieuw jasje.
De 4 nummers hebben het wat dat betreft allemaal: zweverige, warme, abstracte klanktapijten, de sequences, de onmiskenbare sound van de mellotron (voor dit album zijn 30 jaar oude mellotron-tapes in werking gesteld, waardoor dit album die onmiskenbare jaren '70-sound heeft meegekregen), mooie, vaak geïmproviseerde melodielijnen en op z'n tijd wat rustige piano-partijen.
Voor wie zweert bij legendarische synth-albums als Timewind van Klaus Schulze, Encore van Tangerine Dream of Epsilon in Malaysian Pale van Edgar Froese, zou dit eens moeten uitchecken.
Als het je tenminste niet kan schelen dat "Premonition" allesbehalve origineel is.
Ik kan me herinneren in een interview met Klaus Schulze gelezen te hebben, dat hij het hele uitmelken van de Berlin School-sound afschuwelijk vindt, omdat de muziek in een bepaald tijdsbeeld gezien moet worden: de mogelijkheden met de synthesizers waren toentertijd veel beperkter, waardoor de stijl en sound veel minimalistischer overkwam, dan wat er op de dag van vandaag allemaal mogelijk is. Dat de stijl onder een fanatieke groep aanhangers tegenwoordig wordt gezien als iets unieks en fenomenaals, heeft er voor gezorgd dat vooral in de tweede helft van de jaren '90 en de eerste jaren van de 21ste eeuw, een enorme groep navolgers zijn opgestaan, die de stijl schaamteloos kopiëren.
Er valt natuurlijk van alles over te zeggen, maar zelf begrijp ik deze hype wel, aangezien deze specifieke synth-stijl gewoon erg populair en vooral ook erg goed klinkt.
Zelf heb ik er niet zoveel moeite mee, als het maar inspirerend klinkt, en bij Rogue Element is dat ook het geval.
Vooralsnog ga ik voor de gulden middenmoot, en krijgt dit album van mij een ruime 3,5.