Zita Swoon - A Song About a Girls (2004)

Wat een eigenaardige titel.

Titel is gebaseerd op een schrijffout die SK Carlens ergens las.

Heerlijk: ik kan weer verliefd zijn op een nieuwe Zita Swoon (of welk werk van Stef Kamil Carlens dan ook).
Er werd gesproken over een terugkeer naar het Moondog Jr geluid. Dat hoor ik er niet echt in terug ("Clair Obscure" misschien). Er zitten ook wel wat Tom Waits-achtige jazzy dingen in en die lijken er dan nog enigzins op, maar dit is het album wat het vorige had moeten worden; Zita Swoon die een "pop-plaat" maakt (dat pakte niet goed uit op het vorige album waar dit toen nogal luid werd meegedeeld).
Met de uitspraak "pop" begeef ik me op glad ijs natuurlijk, maar deze cd is gewoon goed door te komen. Het is relaxt en ontspannen, maar bovenal: het is gewoon erg goed gedaan !!!
Weinig freaky dingen deze keer: je hoort dus wat jazzy Tom Waits, de Franse nummers ademen ook echt die Franse sfeer uit (denk aan Serge Gainsbourg en soortgelijke chansonniers), poppie nummers, beetje blues, beetje folk, maar nergens is het een ratjetoe aan stijlen: het klinkt als één geheel.
Deze jongen is heel tevreden en leunt met een glimlach op zijn mond eens lekker achterover om eens lekker te genieten van een wijntje, de herfst en "A song about a girls".
Het leven is soms zo mooi .

Ik ben helemaal weg van de single, maar weet nog niet zo goed wat ik met de Franse nummertjes aan moet.... die hebben wat tijd nodig denk!

Weet iemand wat eigenlijk het verhaal is achter 'Josie', op dit album weer 2 verwijzingen...

Nu spelen ze gezellig bij Club 3voor12! Stef heeft meteen zijn Josie verhaal uitgelegd (goeie vraag Jaaboo!!:))--> het is dz geen verhaal.

dit is een zeer mooie cd.
Geen enkel nummer moest eraf gezwierd worden. het plaatje past gewoon.
mijn vijf beste nummers van de plaat in volgorde van mooiheid
1. josiesomething
2. me & josie on a saturday night
3. de quoi a besoin l'amour
4. 100
5. thinking about you all the time

Ik ken dit nieuwe album nog niet, maar heb er al wel van mogen genieten via Zita Swoons geweldige optreden in het Rotterdamse Nighttown. Zaterdag 26 februari traden ze daar op. Wat een geweldige performance! Zita Swoon trad met negen man sterk aan (inclusief drie achtergrondzangeressen). Het was een geweldige mix van stijlen, wereldmuziek, funk, punk, dEUS, glamrock enzovoort enzovoort. Drie keer kwamen ze terug voor een toegift. En die eigenwijze Carlens had vooral zijn rustige nummers voor de toegiften bewaard. En dat terwijl ze hun optreden voor de toegiften hadden afgesloten met een stampende 'My Bond With You And Your Planet: Disco!'

Zita Swoon voor de 10e keer (of is het al meer ?) gezien in Nighttown. Heel vreemd was dat ik er deze keer wat moeilijker in kon komen door de rustige nummers aan het begin (veel van A Song About a Girls), terwijl die op cd zeer goed bevallen. Let wel: ik vond de nieuwe songs live goed uitgevoerd, maar ik zat iets te lang te wachten op de swing zeg maar.
Maar toen die er eenmaal weer was kon ik wederom concluderen dat Zita Swoon (na Prince) mijn favoriete live-act ever is.
Zouden de mensen die graag ouwehoeren tijdens concerten dan wel hun mond kunnen houden bij prachtige ballads. Zelfs Stef kamil Carlens ergerde zich hieraan en maande ook 1 keer tot stilte.
Het verbaasde me dus ook dat ze toch 3 keer een toegift gaven.
Zita Swoon live:

Gek hoor. Ik heb bij de concerten die ik heb bijgewoond nooit veel last gehad van ouwehoerende concertgangers, laat staan van tot stilte aanmanende zangers en/of andere bandleden.

Misschien dat Rotterdam gewoon een stad is waar onverbetelijke kletskoppen zich thuisvoelen ?

Ik vrees van wel: het was niet de eerste keer dat een artiest zijn ongenoegen hierover uitte in welke vorm dan ook

Volgende week dinsdag ga ik ze zien in paradiso....alleen weet ik het nog niet met zita swoon. Het pakt me nog niet, zeker deze cd niet. Maar dat kan na dinsdag anders zijn. Soms zie ik bij concerten het licht.

"A song about a girls" werd oorspronkelijk niet opgenomen met de vaste bandleden van Zita Swoon. Stef Kamil Carlens koos voor een gelegenheidsgroep (drummer van Filip Kowlier: Karel de Backer, bassist van Arno: Mirko Banovic, Guy van Nueten en Mauro Pawlowski) om de kronkels in zijn hoofd op plaat te zetten. Het resultaat was een popplaat met een heel powerful geluid. Maar dat was niet wat Stef Kamil Carlens wou. Gevolg: Carlens dook opnieuw de studio in en nam de plaat doodleuk nog eens op met zijn vertrouwde muzikanten. Wat daaruit is voortgekomen, is op zijn minst verrassend te noemen: geen spatje disco op de hele plaat, maar wel zachte, melodieuze popnummertjes afgewisseld met heuse Franse chansons. De stem van Carlens, die anders na een volledige plaat wel eens durft te gaan vervelen, is hier het perfecte, sfeerscheppende instrument. En wanneer zijn stem alleen niet volstaat, haalt hij er gezwind gastzangeressen bij à la Neeka (in het nummer "100") en Axelle Red (in het nummer "A qoui a besoin l'amour"). Dit album is dus veel ingetogener dan "I paint pictures on a wedding dress" en live zullen nummers uit dat debuutalbum ook voor meer ambiance kunnen zorgen, maar op cd is dit album toch wel duidelijk het beste wat Zita Swoon ons tot dusver al geboden heeft!

2 keer aan het werk gezien deze zomer en twee keer overweldigd door de pracht die afstraalt van deze mooie man, maar vooral van deze intens prachtige muziek. . Geweldig gezellig steeds deze nummers live te horen. Heb de plaat nog niet gekocht , maar daar zal zeker verandering in komen. Niet echt een rasechte festivalband, maar zeker niet te missen, nergens!

szynell.

echt wel zeer leuk album, hoor. Hoe meer ik het hoor, hoe beter ik het vindt. Niks op aan te merken.
4.5*

Haha, grappig. Typisch iets voor Stef Kamiel . Ik wist het niet eens.

Beste album van Zita Swoon vind ik zelf, sommige liedjes verbazen me gewoon van hoe goed ze zijn en eigenlijk gewoon niet vervelen (dan bedoel ik in het bijzonder het nummer '100'). Misschien komt het door de grote invloed van Ozark Henry? Of verbeeld ik mij dat?

Probeer dan zeker ook de cd die net uitgekomen is (A Band in a Box). Die is werkelijk geweldig!

Deze plaat is voor mij ook de ideale soundtrack bij herfst- en winteravonden. Beste plaat van zita swoon, vooral pop - luisterliedjes die er op staan. Plaat die ik nog steeds veel opleg (ook al is ze al meer dan 2 jaar oud). Prachtig duet trouwens met axelle red.

Vind het een fijn album , niet prachtig , maar altijd mooi !

Eerste vijf nummers zijn alle raak. Daarna zakt Stef mijns inziens ietwat weg. 'Josiesomething' en 'Thinking about...' zijn wederom prachtig, maar het album sluit af met nummers die maar weinig kunnen boeien. Algoed, zeven waanzinnig mooie liedjes op een album is toch heel wat waard.

ik vind elk nummer raak, heerlijke cd waarvan je compleet tot rust komt

ik heb hem nog maar 1 keer beluisterd omdat ik hem samen met "everyday i wear that greasy black father on my hat" heb gekregen en die nu de hele tijd draait. ik vond hem wat tegenvallen ik dacht dat hij meer op " a band in a box zou lijken maar hij heeft zo een rare klank. waarschijnlijk moet hij nog wat groeien en wordt het dan een super cd.

Voor mij persoonlijk is dit het schoolvoorbeeld van een zondagochtendplaat, bij voorkeur terwijl een zuinig lentezonnetje zijn weg zoekt door het huis.
Met het wondermooie Me & Josie On A Saturday Night is de toon meteen gezet. Wat een klapper!
Dan volgt het fijne Intrigue, dat hier wel een beetje de warmte mist van op de liveplaat A Band In A Box. SKC in het Frans klinkt toch iets poëtischer dan in het Engels.
Hey You, Watshadoing gaat op hetzelfde elan verder: popmuziek van het zuiverste water!
Drie nummers ver en nu ontdek ik weer dat deze A Song About A Girls (wel een beetje een schlemielige titel) overloopt van de melodische pareltjes. Wat een CD is dit toch!
Selfish Girl, mijn favoriet op A Band In A Box, klinkt hier iets zwoeler, maar de toetsen van Tom Pintens zorgen toch voor kippevel!
Zakt het niveau dan even in? Ben je mal! Met de hulp van trawant Axelle Red wordt De Quoi A Besoin L'Amour een hemels nummertje dat het zondagochtendgevoel nog eventjes komt versterken.
Het dreigende en tevens ijle Sad Water (mét Franstalige lyrics) houdt het hoge niveau moeiteloos vast.
Clair Obscure doet denken aan een Tom Waits die besluit even in tweede versnelling te blijven. Sterke song.
En dan ... dan beste mensen volgt het lieflijke Josiesomething, dat bij mij een onvergelijkbaar gevoel losweekt. Wat is dit een fijn, zorgeloos liedje, dat mij toefluistert dat alles wel OK is.
Thinking About You All The Time, één van de bekendere nummers van Zita Swoon, weet dat alle oren nu op hem zijn gericht en besluit dan maar om fenomenaal voor de dag te komen. Dit is de Antwerpse groep in absolute topvorm!
100 blijft in dezelfde sfeer, en doet dat met zoveel verve dat je echt niet begrijpt dat deze band toch ook weer niet zó een grote aanhang heeft.
Ook Individu Animal en Remember To Withhold verdienen hun plaatsje op deze plaat.
Deze A Song About A Girls is van de eerste tot de laatste seconde genieten. De toon is heel laidback en de stem van Carlens klinkt beter dan ooit. Top!

ik heb eindelijk goed beluisterd en ik heb ingezien dat dit geen minder album was maar een echte topper zoals we vn zita swoon gewoon zijn 4.5*

Dit begint toch meer en meer mijn favorite zita swoon te worden, voorlopig moest hij altijd net een beetje onderdoen voor i paint pictures maar dat lijkt nu verleden tijd.
Wat me zo aantrekt in dit album is de sfeer, op en top gezellig met veel jazzy arrangementen die ervoor zorgen dat je compleet tot rust komt. Neem nu de pianomelodie op het einde van Me & Josie on a Saturday Night, prachtig en echt iets waarvan ik kan genieten tot en met. Intrigue was destijds het 1ste franse nummer dat ik hoorde van deze band, het was een beetje verassend maar ik kon het meteen apprecieren vanwege dat heerlijke ritme.
Hey You, Watshadoing? is 1 van de absolute toppers op dit album, zacht nummertje dat perfect in de sfeer van deze plaat ligt en me toch keer op keer weer raakt.
Maar het absolute hoogtepunt is wat mij betreft Thinking About You All the Time, opzwepend ritme dat door skc voorzien wordt van smachtende vocals. Bovendien heeft dat nummer nog een erg aardige solo die live altijd voor een hoogtepunt zorgt.
Josiesomething verdient ook zeker nog een vermelding omdat het me altijd vrolijk maakt met die leuke gitaarmelodie.
De andere nummers zijn natuurlijk ook meer dan de moeite waard omdat ze deze cd maken tot wat ze is : een prachtig geheel dat een aangename sfeer uitademt waarin ik graag verdwijn.
5* dus en deze neemt de koppositie in mijn top 10 over.

Wat een fantastische plaat, niet alleen komt in deze plaat zijn stem het meest tot zijn rest maar ook de plaat die qua teksten mij het meest pakt.

Als je kijkt naar liedjes als Hey What's You Doing, Thinking About You of het prachtige duet met Axell Red, De Quoi Besoin L'Amour.

Wat een heerijk ontspannen en gevarieerde plaat is dit! Zijn stem klinkt inderdaad goed en de teksten zijn schiiterend. Voorlopig 4* met kans op meer..

Wat ik mij nu al een tijdje afvraag, wie is die Josie? Want ze komt toch in een aantal nummers terug. Iemand enig idee?

Degene die dit toen op lp heeft gekocht is spekkoper, dit is een van de persingen die sensationeel klinkt.
De franse slag is gelukkig geen franse slag, liedjes schrijven kon Stef al maar de sfeer van deze plaat is perfect.
's avonds laat (zoals nu) of inderdaad zondagochtend is perfect, de andere Zita platen hebben ook hun momenten maar zijn niet zo coherent als deze of het moet de 1e lees Moondog Jr zijn (als iemand die op vinyl heeft graag!!!)

Deze ben ik nog meer gaan waarderen door Band in a box. Die laatste vind ik het beste dat ze ooit gedaan hebben en ik kwam er al vlot achter dat veel materiaal van 'A Song About Girls' kwam.
Geweldige plaat!

Het laatste album uit mijn cd-rek is lang niet de minste!