The Steepwater Band - Revelation Sunday (2006)

Vette bluesrock met melodieus randje.
Powertrio die meer dan degelijke muziek maakt in het straatje Stevie Ray Vaughn/Cream

Redelijk stevige en geurige bluesrock met lekker veel energie en afwisseling op de plaat. Hedendaagse roots, boogie en delta, zoiets. Collision valt als eerste op, maar zeggen dat ie er boven uitsteekt, is de andere nummers tekort doen. Alles zit bomvol met opzwepend gitaarwerk.

Steel Sky pompt er dusdanig vrolijk op los, dat meestampen onvermijdelijk is, terwijl Massey het tijdens wat rustigere nummers af en toe flink laat gillen. Baby, You're On Your Own is wat dat aangaat de perfecte afsluiter. Geweldige climax op een verslavend album.

Leuk album - verdient zeker een tweede luisterbeurt - goede gitaarrock, ondersteund door ritmische bas - de zanger houdt goed stand in dit gitaargeweld.

De eerste plaat als trio (Massey/Bowers/Winters) en harder en ruiger dan de voorgaande platen waar zanger/gitarist/pianist Michael Connelly duidelijk zorgde voor een melodieus randje.

Omdat Massey alle gitaar en zangpartijen voor zijn rekening neemt, is de gitaar maar naar voren gemixt, en klinkt deze plaat veel harder en rauwer. Massey heeft zelf ook een rauwe stem die de bluesrockers van fijn commentaar voorziet.

De bassist en drummer houden goed de groove en de vaart erin. Dit is wel een blues en bluesrockplaat waar het zweet en bloed vanaf spat. Elementen uit die begin jaren zeventig, maar ook uit de jaren 20 (deltablues) en moderne bluesrock zijn allemaal aanwezig. Een band die eindelijk een echt eigen sound heeft en dat jaren weet vol te houden.

Het prachtige A Lot of Love Around is wel een aanbeveler, trouwens.