Het tweede album van de folkgroep uit Maassluis. Het eerste album 'Des Duivels Oorkussen' met vooral Nederlandse traditionals was bijzonder goed ontvangen. Hoewel... in het buitenland was men enthousiaster dan in Nederland. Chimera bewerkte Middeleeuwse nummers zodanig, dat het een totaal eigen leven ging leiden. Inspiratiebronnen waren de Engelse folk-rock groepen zoals Steeleye Span en Fairport Convention, Er werd met bewondering gekeken hoe zij de traditionele muziek wisten om te buigen naar de modernere rock muziek. Maar meer nog was het Franse Malicorne het grote voorbeeld. Hoe zij omgingen met de traditionele muziek heeft Chimera flink beïnvloed. Bij Malicorne kwam alles bij elkaar , Middeleeuwse folk, rock, klassiek en prog. En de invloed van Malicorne hoor je dan ook wel, niet voor niets werd er in het buitenland gesproken over de Nederlandse Malicorne. Natuurlijk had je ook andere groepen zoals Deirdre en Tail Toddle , zij bleven erg gericht op de Engelse folk. En Folkcorn bleef weer heel traditioneel.
De Nederlandse folkfan is wat verward door het eerste album van Chimera , maar ook aangenaam verrast, en zeker ook argwanend. Deze vorm van revival folk kende men in Nederland niet. De sound is stevig, niet traditioneel of behoudend te noemen, ondanks dat het merendeel van de nummers bewerkte overgeleverde teksten en muziek betreft. In de vaak lange nummers zijn ook fraaie rustpunten. De muziek is melodisch met sterke ritmische begeleiding, met name de kletterende bas a la Chris Squire (Yes). De falsetstem van zangeres Marry Verkade en haar blokfluit brengen het tegenwicht en zorgt voor een eigen sound. Wel is er kritiek op de hoge stem van Marry Verkade, niet iedereen is daarvan gecharmeerd.
Het buitenland is laaiend enthousiast.
De teamspirit en creativiteit zijn erg positief. In no time ligt er een voorraad met ditmaal ook eigen composities, goed voor een opvolger, 'Obstakel. Daarop perfectioneert Chimera haareigen geluid en wordt het nog wat consistenter. De groep breidt uit naar 6 personen, er komt een drummer bij en de elektrische gitaar wordt belangrijker en... ook de synthesizer doet zijn intrede. Opnieuw zijn er traditionals met een geheel eigen aanpak van Chimera, maar dit keer zijn er ook twee moderne gedichten op muziek gezet, namelijk 'Wachten' van H.K. Poot en 'De Laatste Brief' van Bertus Aafjes. Het is een belangrijke koersverandering, niet enkel meer het verleden, maar ook het heden is belangrijk.
Obstakel wordt weer goed ontvangen, maar doordat de prog belangrijker wordt komt er ook kritiek.
In ieder geval stopt Chimera , Bas en Marry Verkade, toch het hart van de groep kunnen de combinatie muzikant en een gezinsleven met twee jonge kinderen niet meer combineren.
Zowel 'Des Duivels Oorkussen' als 'Obstakel' werden gewilde collector items. Op Discogs stonden stevige prijzen. In de jaren 80 had ik 'des duivels oorkussen' ooit tweedehands gekocht, maar 'obstakel' was bijzonder lastig te vinden voor een normale prijs.
Maar... eindelijk in 2024 zijn beide platen op cd uitgekomen, met dank aan Pan records. Mooie uitvoeringen, de lp in het klein.
En Chimera bestaat al weer een tijdje, Bas en Marry Verkade , samen met hun zoon Marijn (speelt elektrische - en basgitaar) en soms is er een percussionist bij. Twee nieuwe cd's zijn er gemaakt 'Uitgevlogen' en 'Gestolen Lente'. Daarin wordt de lijn die bij 'Obstakel' al in werd gezet vervolgd. De meeste nummers zijn zelf geschreven, vooral door Marry, soms wat esotherisch en zwevend, de muzikale begeleiding is wel weer redelijk folky. Een beetje folk-kleinkunst.
Een aantal jaren geleden heb ik ze ten nog gezien voor een uiterst klein publiek in Rotterdam, ik moest tien wel wennen aan het wat andere repertoire. En vandaag was er een kleinschalig optreden in Maassluis, ook voor een klein publiek. En vanzelfsprekend de twee eerste cd's aangeschaft en een tijdje gesproken met Bas Verkade. Bij het optreden speelden ze een aantal nieuwe nummers, maar ook nog een oud nummer dat in de jaren 80 de plaat niet gehaald had, een prachtige ballade 'de timmerman'. En er komt waarschijnlijk aan het eind van het jaar opnieuw een nieuwe cd uit, waar ik naar uit kijk.
Chimera was ook van de partij op de prachtige dubbelaar 'Dutch Rare Folk' met het prachtige 'De Waardin' van meer dan 8 minuten. Een prachtig nummer met veel wendingen. En 'La Rotta' is prog-folk in optima forma. Chimera doet daariun in niets onder voor Malicorne.
Jammer dat we die 'golden age of the Dutch folk music' totaal vergeten zijn, want er is toen heel veel moois gemaakt, waaronder zeker de platen van Chimera.