LiliPUT - LiliPUT (1993)

Heeft u dat ook wel eens? Dat u een lied hoort of een band ontdekt waarover je eerste gedachte is: wie? wat? waar? En in godsnaam, hoe het komt dat dit nu pas onder mijn aandacht komt?
Nice en Die Matrosen waren die liedjes. Kleenex, later Liliput was die band.

Word je niet getroffen door de eerlijkheid, spontaniteit en frisheid van deze muziek? De drang en goesting van enkele nog niet verzadigde, nog niet volgevreten jongmensen?
Het stroomt ervan af, de diy-mentaliteit en jaja ik weet het wel, dat kan (en is) een cliché zijn maar het is nu eenmaal zo.

Het zingen in een vreemde taal doet er iets aan, de simpliciteit van de liedjes, de roepende manier van zingen, het veelvuldig gebruik van kreten als whoa-whoa, iiieeeep of aaaahhh of lalalala. Op een of andere manier ‘vult’ dat de muziek, het kleurt ze in.

Eigenlijk niet zo heel erg verschillend van andere bandjes, er is ook een sax aanwezig maar deze meiden (en op een bepaald moment een kerel) durven een accordeon gebruiken of een heel arsenaal aan speelgoedtuig, fluitjes e.d. ((Hitch-Hike). Luister eens naar When The Cat’s Away. Piep piep tuut tuut. Al die ingrediënten maken een pot vol lekkers.

Deze compilatie bevat zowat de gehele output van Kleenex/Liliput. En het is bijna allemaal helemaal de moeite waard. Op 46 nummers is er al ene kans op een misser of een ietwat minder moment, Igel is er zo eentje (badeendje wordt vreselijk mishandeld! ), Tisko of Tong Tong. Maar het is eigenlijk allemaal zo goed! En verrassend melodieus eigenlijk, voorbeelden te over.

Deel 1 is de punk van Kleenex en Liliput. Deel 2 is de zoektocht van Liliput naar nog niet betreden gebied. Al komt Odyshape van The Raincoats ergens in de buurt, dat is ook zo ’n niet te benoemen plaat. ’t Experiment kan al eens te ver doordrijven (Umamm) maar is altijd boeiend!

Het is gewoon fantastisch en punk ten voeten uit.