Engelbert Humperdinck - Release Me (1967)

De Hump. Noot van gehouden, nu niet, vroeger niet en waarschijnlijk nooit meer.
Raar, want van de stem van Tom Jones, toch een vergelijkbare soort crooner, daarvan hou ik wel.

Ik vind de Hump zo vreselijk irritant, echt een kwijler, en dat Release Me is een draak van een nummer dat dan nog officiël Penny Lane van mijn heroes The Beatles van nummer één weghield in 1967.... IN een rechtvaardiger wereld echt ondenkbaar...

Neen, stemmen, of anti-stemmen, daaraan doe ik niet, dank U.


Deze muziek doet me terugdenken aan mijn jeugdjaren en ik kreeg toen een beeld van wat vijftigers waren; oude mensen die naar belegen platen van de Hump luisterden.

Ik zit nu zelf in die leeftijdscategorie, maar neen, Humpie is er gelukkig niet bij. Alvin Lee en Ten Years After zijn hier op mijn koptelefoon van jetje aan het geven...

Engelbert Humperdinck heb ik ook nooit graag gehoord, hij heeft eigenlijk wel een goede stem maar zijn manier van zingen vind ik te kwijlerig (Tom Jones hoor ik veel liever). Eén nummer van hem kan voor mij nog maar een heel album kan ik moeilijk uitzitten.
Release Me is een nu nog vaak gedraaide evergreen en kan er nog meer door, There Goes My Everything vind ik vreselijk. De rest zijn voornamelijk covers en hoef ik niet te horen. Maar Engelbert Humperdinck heeft enorm veel fans en ik respecteer ieders smaak.

Engelbert heerlijke zanger,waarom staan hier alleen maar negative reacties op.
Engelbert is net zo goed als Tom Jones

Het werd Engelbert Humperdinck nogal kwalijk genomen toen hij in 1967 de eerste plaats van de Engelse hitparade bereikte, en een blokkade voor die positie opwierp voor the Beatles die met hun fantastische dubbelhit Penny Lane / Strawberry Fields Forever op de tweede plaats bleven steken. Ik vond dat nummer toch wel de moeite waard, maar het album met diezelfde titel kon ik niet zo waarderen toen ik het onlangs beluisterde. Ik vond het voor een habbekrats op cd, en wel de cd-uitgave van 1987.
Engelbert Humperdinck - Release Me (CD, Album) | Discogs
Weliswaar had Arnold George Dorsey (zijn eigenlijke naam) een redelijk goede stem, maar zijn vertolkingen vind ik aan de vlakke kant, en de arrangementen vielen me ook een beetje tegen. This Is My Song in de hitversie van Petula Clark vind ik prachtig, en There's A Kind Of Hush hoor ik graag van Hermans' Hermits, maar de versies van Humperdinck slaan voor mij helemaal dood. Sorry, maar deze cd had ik beter kunnen laten staan (maar dat wist ik toen nog niet).

Ben geen fan van Humperdinck, want ik ervaar zijn manier van zingen als te glad en vlak. Ergo, herken veel in de kritiek zoals die hier op de site wordt geuit. Dit album vind ik echter nog wel goed te verteren. Nadat ik dit album heb gedraaid, zet ik meestal iets stevigers op. Een lekker rock album van Elvis of Carl Perkins bijvoorbeeld.

Dan ga ik toch liever rechtstreeks naar Elvis, Carl Perkins of aanverwanten.

Is wat ik vrijwel altijd ook doe......