Celeste - Misanthrope(s) (2009)

Denovali, een opkomend label dat, hoewel het pas rond 2006 is opgericht, al juweeltjes van platen heeft uitgebracht. Kodiak, Mihai Edrisch, Audrey, en natuurlijk niet te vergeten, Celeste ! Hier zitten trouwens leden in van het opgeheven (boehoe snik ) Mihai Edrisch.

Het mooie aan het label is dat ze alle albums, gedeeltelijk of (meestal) helemaal gratis aanbieden, hetzij download, hetzij gestreamt vanaf de website. Natuurlijk is dit niet het enige label dat het doet, maat het is wel een keurige oplossing om kopers zoals ik te trekken. Als ze die optie niet hadden vraag ik me af of ik het label wel opgemerkt zou hebben.

Algoed, Celeste, Franse band. Ze zijn sinds 2007 bezig en zijn nu al aan hun 3e album beland. Het leuke is dat elk album zo ongeveer een ander geluid heeft, zo zat in het vorige album nog flink dromerige en rustige stukken, dan is dat hier wel anders.

Flink indrukwekkende en bovenal intense (wat zij ik? INTENS) Post-Hardcore die zijn zwaarheid meer haalt uit de doom en de vocalen die wel wat eg hebben van Black Metal, maar dat toch niet helemaal zijn. De vocalen krijgen inkleuring doordat er in het frans gezongen wordt, wat trouwens zeer voortreffelijk wordt gedaan. Vooral het feit dat er een licht melancholische ondertoon aan zit is knap, aangezien hij toch met krachtige uithalen zingt.

Het geheel is verder vrij sober gehouden, geen sfeervolle stukken maat de hele plaat doorbeuken, geen keyboards, geen cleane zang, geen knisperende elektronica, niks (alhoewel er af en toe wel wat afwisseling te vinden is hoor). Dit betekend wel dat de plaat monotoon is en het aan details moet inboeten, wat nog eens word benadrukt doordat de gitaren zo naar voren staan dat sommige melodieën in de achtergrond nauwelijks opmerkbaar zijn. Ik vind het niet erg, omdat de plaat een eigen gezicht heeft en het gewoon heerlijk wegluisterd.

Voor geïnteresseerden, hij is hier te beluisteren. Overigens komt hij uit op cd en op LP, en die laatste vorm is toch wel heel geil eigenlijk, vooral omdat het mooie artwork hier veel beter tot stand komt enzo. Ik heb hem iedergeval al besteld!

Mooie review, lambf! Je hebt me in ieder geval nieuwschierig gemaakt. Ligt dit in het straatje van Envy en consorten?

Ha dank je naamgenoot Ik zal je wellicht teleurstellen, maar dit lijkt niet op Envy. Waar Envy veel meer de contrasten worden opgezocht, van enorm overstuur tot rustige post-rock, is dit werkje meer een Doom-achtig werkje dat redelijk veel snoept van Post-Hardcore(de golvende flow van het geheel). De vocalen zijn totaal verschillend, maar als je zo nieuwsgierig bent kost zo'n luisterbeurt je natuurlijk niks

Ik sta open voor zeer veel verschillende dingen, dus deze brok zal ik zeker eens proberen. En dat het doomachtig is kan alleen maar een goede zaak zijn niet? Jezus, ik kan zelfd Khanate smaken bij momenten...

De stem deed me soms wel denken aan Envy. Soms dan.

Verder is dit album gewoon een diep, zwart, depressief, negatief, hard, onafhoudend gat. Ik ben wel onder de indruk, maar ik hoop wel dat in komende luisterbeurten zich wat verstopte melodieën gaan ontvouwen. Ik luisterde deze en nu bezig met Nihiliste(s). Zometeen wel even flink hard een feel-good plaat nodig want erg vrolijk word ik er niet van.

Mwaah, niet echt mijn band vrees ik. Had wel hoge verwachtingen. Misschien probeer ik het na een weekje nog eens.

Waarom?

Huis leeg. Speakers open. Zon op je gezicht. Alcohol. Misanthrope(s).
Een gouden combinatie.

Ik vind het behoorlijk eentonige sludge, het is een harde plaat maar totaal niet boeiend.

Wat een bloedmooie cover, zeg.

Ik hou zeker van deze sludge/post-hardcore, maar op het einde van de plaat heb ik toch het gevoel dat er misschien wel wat meer in zat. De mix zit volgens mij niet helemaal goed en de gewenning slaat toch wel toe na een paar tracks.
Niettegenstaande dit, toch een geslaagde plaat en ik check deze band zeker wel eens uit op Roadburn 2012.

Best een gaaf album. Vrij compromisloze no-nonsense metal met een melancholische ondertoon en erg krachtige vocalen. Er worden nauwelijks echte rustpauzes ingelast, al moge duidelijk zijn dat er naast gebeuk ook ruimte is voor gevoeligere melodieën. Verder kan ik me wel vinden in het argument dat dit nogal eentonig is, dat vind ik ook wel een beetje, maar dat betekent niet dat ik hier niet van kan genieten.

Leuk dat je ook Celeste eens hebt geprobeerd, niels. Dat dit niet de meest afwisselende muziek is, is natuurlijk waar, maar persoonlijk vind ik afwisseling ook behoorlijk overschat. De jongens van Celeste doen gewoon waar ze goed in zijn en het resultaat is inderdaad een volledig compromisloze en intense, niet aflatende trip vol duisternis, geweld en melancholie.

Het heeft bij mij wel heel lang geduurd voor ik dit echt begon te waarderen. Het fenomenale artwork heeft er eigenlijk voor gezorgd dat ik dit ben blijven proberen en niet voortijdig naast mij neer heb gelegd als 'vijftig minuten hersenloos geram'.

Morte(s) Nee(s) is trouwens praktisch even goed. Heeft een iets scherper geluid (i.t.t. het enigszins doffe Misanthrope(s).

Altijd fijn om je even terug te trekken in deze manie Heel af en toe luister ik hier nog eens naar en dan is het altijd weer erg fijn. Er is natuurlijk veel meer van dit soort muziek, maar deze band is wel behoorlijk goed in wat ze doet en weet op de één of andere manier toch een eigen stempel te drukken op hun muziek. Wellicht verhoog ik het cijfer binnenkort nog eens. Ik zal me ook eens aan een ander album van ze wagen.

Ja, gek is dat, he. Ergens klinkt het alsof er legio andere bandjes zijn die ook dit soort ''rechttoe-rechtaan herrie" maken, maar eigenlijk is er helemaal niet zo veel vergelijkbaars op de markt. Knap vind ik dat. Dat ze zonder zich te verliezen in interessantdoenerij stiekem toch heel uniek en onvergelijkbaar kunnen zijn.