Central Europe Performance - Breakfast in the Ruins (1989)
mijn stem
1 stem
West-Duitsland
Electronic
Label: Erdenklang
-
Zone Red (1:28)
-
Zone Green (6:37)
-
Zone Blue (2:27)
-
La Mola (4:06)
-
Past Tense (4:11)
-
Art Deco (4:25)
-
The Kirlian Witness (5:57)
-
Teutonasia (4:11)
-
CEP Agent (0:51)
-
M- Without Water (2:39)
-
Kl (3:51)
-
Fellini Conga (3:01)
-
Domenis Breakfast (3:27)
-
Arrival of the Rainman (4:08)
-
Talkover (7:03)
-
Mola Beat * (2:01)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
58:22
(1:00:23)
0
geplaatst: 17 april 2009, 23:12 uur
Central Europe Performance is het samenwerkingsverband tussen de heren Udo Hanten, Harald Grosskopf en Albin Meskes. Op dit eerste album worden ze bijgestaan door een hele rij muzikanten.
En dan de muziek die loopt erg uiteen van zaken die gelijk goed in het gehoor liggen, maar daarnaast ook stukken die behoorlijk experimenteel overkomen. Mede hierdoor is het zeer zeker niet een album om op te zetten om heerlijk op te ontspannen. Het doet daardoor de naam Breakfast in the Ruins wel eer aan. Wie dergelijke overblijfsels van kastelen bezoekt komt er bijvoorbeeld achter waar vroeger de torens stonden of waar de grote zaal was waar de koning zijn manschappen ontving voor een bourgondisch feest.
Maar wat voor mij overheerst in de muziek is het beeld van vergane glorie aan een tijd dat de manschappen fier terug kwamen met buit gemaakte waar. Jammer is het dan ook dat qua muziek de sferen die worden gemaakt eigenlijk te kort zijn om er zelf een beeld of verhaal bij te vormen. Wat dat betreft hadden de composities wat langer gemogen en was het wellicht beter geweest om tot een dubbel cd te komen. Het is nu te veel een idee wat nog op de tekentafel ligt en waar het reilen en zeilen van vroeger tijden niet over het voetlicht wordt gebracht. In mijn geval leuk om even iets anders in de cd-speler te doen, meer ook niet.
En dan de muziek die loopt erg uiteen van zaken die gelijk goed in het gehoor liggen, maar daarnaast ook stukken die behoorlijk experimenteel overkomen. Mede hierdoor is het zeer zeker niet een album om op te zetten om heerlijk op te ontspannen. Het doet daardoor de naam Breakfast in the Ruins wel eer aan. Wie dergelijke overblijfsels van kastelen bezoekt komt er bijvoorbeeld achter waar vroeger de torens stonden of waar de grote zaal was waar de koning zijn manschappen ontving voor een bourgondisch feest.
Maar wat voor mij overheerst in de muziek is het beeld van vergane glorie aan een tijd dat de manschappen fier terug kwamen met buit gemaakte waar. Jammer is het dan ook dat qua muziek de sferen die worden gemaakt eigenlijk te kort zijn om er zelf een beeld of verhaal bij te vormen. Wat dat betreft hadden de composities wat langer gemogen en was het wellicht beter geweest om tot een dubbel cd te komen. Het is nu te veel een idee wat nog op de tekentafel ligt en waar het reilen en zeilen van vroeger tijden niet over het voetlicht wordt gebracht. In mijn geval leuk om even iets anders in de cd-speler te doen, meer ook niet.
* denotes required fields.
* denotes required fields.