Kendra Smith - Five Ways of Disappearing (1995)

De ex-bassiste van The Dream Syndicate en Opal maakte volgens mij een onderschat solo-album. Vergelijking met Nico is snel gemaakt (pomp-orgel). Mysterieus en daarom precies geschikt voor een label als 4AD.
Nog obscurer is het mini-album "Kendra Smith presents The Guild Of Temporal Adventurers" met de hypnotizerende hoes. Alleen nog op EBAY te vinden.

Zit dit net weer eens te luisteren. Wat een fantastisch en hypnotiserend album is dit toch! Aurelia is mooi, Bold Marauder, Valley of the morning Sun zijn prachtig. Echt een aanrader.

Ik ben nog van de generatie die blind alles van 4AD halverwege de jaren 80 kocht. Bepaalde kwaliteit en stijl gegarandeerd, met Cocteau Twins, This Mortal Coil, Dead can Dance. Het was herkenbaar en spannend. Op een gegeven moment is 4AD ook veranderd, maar nog steeds heeft dit label een aantrekkingskracht op mij. Toen ik deze cd in een Franse kringloop zag, geen moment getwijfeld en meegenomen. Het is niet direct de herkenbare 4AD sound van begin jaren 80 voor mij, maar toch ergens herkenbaar.
Van Kendra Smith is verder weinig meer vernomen, ze heeft als biologische boer/tuinder haar leven voort gezet en heeft zich niet ingespannen om dit album te promoten door bijvoorbeeld te toeren. Opvallend is op dit album het 'pump orgel/harmonium'en turkse trommeltjes. Er staat een cover van Led Zeppelin op 'Bold Marauder' op en verder luistert het gemakkelijk weg. Natuurlijk moet je wel tegen de wat zeurderige manier van zingen van Kendra Smith kunnen en is het is commerciëler dan de oude 4AD bands, maar het is authentiek genoeg. Vergelijkingen met Nico worden gemaakt en dat snap ik ergens wel, maar ook met Brian Eno. Voor mij toch best wel een verrassend album met regelmatig wat echo's van die mooie oude 4AD periode. Want die hoor je er wel in terug, echo's van Cocteau Twins, maar ook van Factory artiesten als Joy Division (muzikaal gezien). En vanzelfsprekend is de hoes ook echt 4AD.
Leuk album !