Conor Oberst and The Mystic Valley Band - Outer South (2009)

Het eerste nummer staat nu op. Ik ben benieuwd, vond die eerste plaat niet echt heel leuk.

Een nieuwe Conor Oberst! Ben benieuwd! Gaat ie nu solo verder ofzo of kunnen we ook nog Bright Eyes albums verwachten hierna?
In ieder geval vond ik de vorige wel een goed album, sommige nummers wel onder de maat, maar ook mooie nummers als Milk Thistle.
Wat een verschrikkelijke cover, trouwens.

Edit: Alweer Eagle on a Pole?

Dit is zonder twijfel de slechtste Conor Oberst-gerelateerde release ooit (heb die tapes van het 'wonderkind' van vroeger niet gehoord). Onsamenhangend, flauw en vooral nietszeggend.

Laat het volgende muzikale offensief van deze man maar weer een Bright Eyes worden...

O, ik ben 'm net aan het binnenhalen. Ik wilde het wel weer eens proberen: een nieuwe Oberst...

Waar is de passie?


Hier kan ik jammergenoeg weinig aan toevoegen, behalve dat ik Bloodline wel een leuk nummer vind ... pffff, dit is erg slecht.

Nogal vrijblijvende, richtingloze southern rock. Ze gaan hier nooit vreselijk onder de lat door maar nergens kan het zich op één of andere manier onderscheiden; dan ben je meer dan een uur verder en is er welgeteld niks blijven hangen. Het zal wel de bedoeling geweest zijn om op die manier een 'losse' improv-vibe over de plaat te laten hangen maar een iets strenger song-selectieproces (altijd fishy, 16 nummers op minder dan een jaar tijd) had alvast geen kwaad gekund, dit album wordt gedomineerd door modale b-kantjes.

als ik het zo hoor.. overbodig?terwijl bright eyes toch een aantal nummers heeft met blijvende waarde: lover, i don't have to love en ook old soul song en first day of my life van dat dubbelalbum. geweldige nummers. zijn solodebuut heb ik niet in mijn bezit.

'Overbodig' is inderdaad het goede woord. Dit zouteloze gebeuren is niet te vergelijken met Bright Eyes (en het wordt nog maar eens pijnlijk duidelijk hoe belangrijk Mike Mogis blijkbaar is). Conor Oberst heeft het voor mij in ieder geval even verpest voorlopig (Cassadaga en de plaat hiervoor waren ook al te verwaarlozen).

Inderdaad een overbodig album, we horen niets nieuws, alleen maar simpele countryrock liedjes, zonder emotie (waar deze man zo goed in is: zijn gevoelens overbengen).
Maar toch heb ik een zwak voor deze man en stiekem klinken deze simpele liedjes wel erg lekker. 3* en hopen dat ie de volgende keer iets beter nadenkt over zijn plaat.

Echt een album dat een beetje de zelfde impact op me heeft zoals de meeste van de recente albums van Bob dylan.

Aanvankelijk vraag je je af: What is all the fuzz about. Dit moddert maar wat aan...


Na een tiental luisterbeurten word je milder, en kan je moelijk anders dan het al bij al nog redelijk acceptabel te vinden.

Roosevelt Room was voor mij de ommekeer om dit toch maar een 3 te geven. Want zo slecht is het allemaal niet...

Van Conor Oberst mag je toch wel iets meer verwachten dan dit plaatje vind ik zelf! Toch nog 3 sterren, omdat het allemaal niet zo heel slecht is en er hier en daar nog wel een goed liedje tussen staat ook. Ik zie dit album maar even als een tussendoortje, en hoop dat Conor spoedig weer eens iets onder de naam Bright Eyes gaat afleveren.

Hier ben ik het wel mee eens. Slecht is het niet maar in verhouding met zijn andere werk wel teleurstellend.

Je heet Conor Oberst, bent 29 jaar, hebt al 9 albums op cd uitgebracht. Maar eigenlijk begon het al op zijn 13e met cassettes. Je bent wereldberoemd geworden, door het blad Rolling Stone bestempeld als beste tekstschrijver en vele noemen hem de nieuwe Bob Dylan. Nou op die leeftijd, 29, heb je al een leven achter de rug en wil je eindelijk eens even rust. Dan neem je een sabbatical en ga je weer even voor de lol muziek maken met vrienden. In dat licht moet je deze cd zien. Op de binnenkant van het bij de cd behorend boekje staat de spreuk: "I have learned that to be with those I like is enough". Dan ga je met je vrienden naar hooggebergte in Mexico, even weg van alles, en ga je lekker muziek maken en genieten. En dat heeft Conor en zijn maten gedaan. Het resultaat is een lekkere cd met prima songs. Echt niet allemaal hoogvliegers, maar nooit echt slecht. ( op Snake Hill na dan imo) Oberst klinkt geweldig op White Shoes, zichzelf begeleidend op gitaar. Op Roosevelt Room ontploft de band, Klinkt prima. Eagle On A Pole, gezongen door drummer Jason Boesel klinkt verrassend goed. Verder zoals ik zei het geheel klinkt gewoon goed. Ik denk dat Conor zichzelf weer gaat hervinden en terugkomt met een daverend Bright Eyes Projekt. Deze cd is een ouverture en een mooie. Voorlopig 4****!!!

Even nog een nummer speciaal noemen: Ten Women, prachtig en ontroerend in al zijn eenvoud!!!!!!!! Mooie tekst.!!! De rest wordt nu al beter, na de 1ste luisterbeurt.

Enkele keren beluisterd, klinkt aardig. De helft van de songs lijken nauwelijks boven de middenmoot uit te stijgen,maar enkelen zijn wel van verrassend hoog niveau: white shoes (echt straf), roosevelt room. Bovendien zit ik met hetzelfde gevoel als ad: Conor gaat terug de goeie richting op (meer lo-fi) dus ik vermoed dat we binnenkort weer een bright eyes album van welleer mogen verwachten.

groot minpuntje nog: De songteksten zijn op het eerste zicht minder scherp en opwindend als dat vroeger het geval was, of vergis ik mij?

Ik zie eigenlijk geen enkel verband met de tijdloosheid & de geslaagde mix van stijlen die hij met Bright Eyes op zijn hoogtepunt bijeenspeelde. Dit is zowat volledig het tegenovergestelde: inderhaast geïmproviseerde by the numbers Southern Rock. Tenzij je Letting of The Happiness als het hoogtepunt uit 's mans oeuvre beschouwt zie ik nu niet direct in waarom dit opnieuw in de goede richting zou gaan (en dan nog, dat lo-fi karakter is feitelijk het enige raakpunt tussen dit en Oberst's vroegste werk met Bright Eyes).

Ik heb dit album nu genoeg gehoord om hem defitief te beoordelen en van 4 gaattie naar 4.5*. Heerlijk album. Gewoon niet te veel aan gerommeld en simpelweg met zijn muziekmaten opgenomen. Gewoon erg goed. Jammer dat mensen van Conor, lees: Bright Eyes, steeds weer een meesterwerk verwachten, zonder door te hebben dat zijn kracht en liefde juist in dit soort muziek ligt. Ik hoop dat hij met zijn Mystic Valley vrienden meer van dit soort cd's gaat maken. Allemaal meesterwerken in hun "simplicity".

Ik heb dit album tot en met de helft, Nikorette dus, geluisterd, en toen had ik er écht geen zin meer in. Wat viel dat tegen... Alleen maar (middel)matige nummers. Ik ga de tweede helft ook nog wel luisteren, ik hoop dat daar nog wat moois tussenzit. Maar nee, zo ken ik Conor Oberst niet. Allemaal saaie en nietszeggende southern rock nummers. Hier kan ik niet veel mee. Jammer...

Ik vind het dieptriest, dat dit album onder de 3 in de waardering terecht is gekomen. Hoe meer je dit beluistert, des te lekkerder gaattie klinken. Maar niemand neemt die moeite. Steeds meer bekende muzikanten begeven zich op de weg van de "garagerock'. Neil Young met FITR, EEls met Hombre Lobo en Conor Oberst met Outer South. Maar Nederland is er nog niet klaar voor. We gaan weer terug naar de basics. Leuk toch?????

Het album nodigt niet echt uit tot luisteren door de vele nummers en de lange speeltijd. dat is het probleem met vele bands. Ze krammen zoveel mogelijk op een plaat met als resultaat dat je je halverwege verveelt...

Niettemin staan hier wel goeie nummers op: Nikorette, White Shoes ,Ten Women, To all the lights in the windows.

De nummers van de andere bandleden spreken me dan ook nog eens minder aan.

Toch een klein stukje beter dan de vorige plaat vind ik.

Nu het moet niet altijd diepgaand zijn maar als Conor gewoon solo en akoestisch gaat is het bijna altijd raak!

Meevaller. Hoor eigenlijk nooit goede dingen over deze release, maar ik vind dit fijner dan alles wat Conor Oberst heeft uitgebracht in de tijd voor I'm Wide Awake, It's Morning. Luistert makkelijk weg, best goede band.

Deze plaat gisteren in Mediamarkt meegegrist voor 6.99 euro.
Las hier behoorlijk wat negatieve commentaren, voorlopig onterecht voor mij. Heb er nog geen volledig zicht op (kocht ook nog wat ander stuff) maar heb toch al een paar echt goeie nummers gehoord. Misschien ergeren sommigen zich aan de zang (niet altijd Conor) of zijn de nummers idd soms wat te lang, maar toch... redelijk onderschat plaatje denk ik.

Redelijk onderschat? Totáál onderschat, vinejo!

Dank voor je reactie, vinejo!
30 januari ga ik m bekijken in de AB, in het gezelschap van mijn twee dochters- daar zien wij allen enorm naar uit!

Ik verhoog mijn score naar 5 om de ondermaatse punten die deze zalige plaat kreeg te compenseren.