Vector Lovers - Vector Lovers (2004)

Op aanraden van Yak deze. Het resultaat is mixed, maar wel de "goeie" mixed. Met andere woorden, enkele zeer mooie track, enkele zeer slechte tracks. Iets wat ik nog steeds verkies boven een album met allemaal middelmatige tracks.

"Girl + Robot" is een schattige opener. Leuk voice sampletje, mooi waveje en een zacht, warm ritme erover. Halverwege wordt er een bijna kerstmelodietje ingegooid, en als resultaat heb je een uberschattig nummertje. "Toko Glitterati" doet nog een stukje beter, en is ook ineens het beste nummer van dit album. Prachtige en subtiele melodie vergezeld van diezelfde warme en afgewogen ritmes. Lieve belletjes en wederom een mooie achtergrond wave maken ook van deze track iets zeer knuffeligs.

Tot zover even het goede nieuws. "Telecom Meltdown" is zo'n kutgroovy nummer. Werkelijk vreselijke melodie(samples) en weergalloos irritante basses. Ook "Electrobotik Disco" stelt weinig voor, al neigt dat wat meer naar electro. Sfeerloze, bedrukte en zichzelf voortslepende nummers. Album gaat zo ook lekker voort, met "Funk And Droid" en "Electrosuite". Waarom dit 4delig intermezzo nodig was, geen idee, maar het zorgt er wel voor dat een goeie beoordeling van dit album moeilijk wordt. Totaal misplaatst en zeer jammer.

Gelukkig pikt "Yamanote Sundown" de goeie draad weer wat op, al is het nog wat aarzelend. Degelijk nummertje, met vooral op het einde enkele leuke melodieën, en algemeen net iets scherpere ritmes. "Future In Plastic" overtuigt ook niet volledig, maar het gaat wel weer duidelijk de goeie richting op. Eens de wat mindere intro achter de rug is komen mooie melodieën langzaam opzetten, en nemen prachtige achtergrondwaves weer hun plaats in. "Kissed You By The Fountain" zet de finale stap in de goeie richting, en evenaart weer het niveau van de eerste tracks. Zeer schattige melodietjes, lieve samples en aangename ritmes maken opnieuw het goeie weer. "Lake Nocture" is nog een lichte inkalving. Aangenaam trackje, maar toch net iets te bedrukt. "Metrolux Forever" luidt een mooi einde van het album in. Cute melodietjes genoeg in de achterzak van Vector Lovers zo blijkt, wat ze toveren ze redelijk makkelijk boven. Afsluiten wordt gedaan met Solitaire, zeer chille track die heerlijk wegzweeft en de perfecte afsluiter vormt.

Op zich een mooi album niet, afgezien van die 4 waardeloze tracks in het begin (3-6). 4* hadden erin gezeten, nu hou ik het op 3.5*. Wel bedankt voor de tip Yak .

Onderhond! Eindelijk iemand die zich ook aan de Vector Lovers gewaagd heeft.

Ik moet je overigens gedeeltelijk wel gelijk geven in je beoordeling. Soma heeft voor deze release naast de oorspronkelijke nummers op het (onvindbare) album gekozen om wat goed in het gehoor liggende nummers van andere Vector Lovers-releases te kiezen (de oorspronkelijke tracklisting vind je hier). De tamelijk sfeerloze uptempo "Funk And Droid" en "Electrosuite" horen dan oorspronkelijk niet op dit album thuis. Vandaar ook dat ik dit heruitgebrachte album nog altijd niet heb beoordeeld, want de afgewogen pracht van het oorspronkelijke album lijkt hier nogal eens ruw verstoord te worden door catchy tracks die op ep's gevonden zijn en er er lukraak tussen werden geflikkerd. En dat is jammer. 'Tokyo Glitterati', een nummer wat me werkelijk naar de strot grijpt, was van oorsprong de opener van dit album.

Het geluid is erg goed, niet erg aandachtig geluisterd want het brengt me een beetje in een trance terwijl ik bezig ben. Dromerige muziek met kwalitatieve geluiden en profesionele composities. Het soort quicke-tik geluid dat lijkt te zijn gemaakt door met hout te slaan, klinkt ook lekker dynamisch in een aantal nummers, dit heb ik al eerder hehoord bij ''Orbital - in Sides'' waar het helemaal geweldig klinkt. Aangenaam album, 3,5*

Ik kan een heel eind mee gaan in de recensie van Onderhond. Het album opent werkelijk indrukwekkend met de nummers Girl + robot en Tokyo glitterati en het gevoel bekruipt je dat je naar een waar meesterwerk vol aanstekelijke en mechanisch klinkende electropop (door sommige koddige journalisten ook wel robotronic genoemd) zit te luisteren.

Bij Telecom meltdown is dat gevoel weer als sneeuw voor de zon verdwenen en moet je je ineens door een aantal middelmatige nummers worstelen. Daarna komen nog enkele lichtpuntjes voorbij, maar er blijft als geheel toch een katerig gevoel hangen en daarom slaat de twijfel tussen 3,5* en 3* door naar de laatste.

Ik vond het al een beetje raar dat iemand maar 3 sterren gaf. En ik ben achter de oorzaak, ik heb een andere versie van dit album beluisterd, en wel deze waar heel wat andere nummers opstaan die erg mooi zijn. In de discogs-peilingen krijgt deze CDr (limited to 200 copies) ook bijna maximaal met 2 x zoveel stemmen. Nummer 3-8 op die CD staan hier niet bij, dus ik verwijder m'n stem wel. Aan jullie de tip om deze nummers ook te pakken te krijgen, er staan mooie dingen tussen. ''Night Train Memories'' was één van mijn favorieten van deze CDr.

Inderdaad een vreemd gedoe. Het oorspronkelijke album is stúkken beter! 4* voor de oorspronkelijke versie, de tracklisting die hier staat negeer ik.

Ik heb lang gezocht naar een goed plaatje van de oorspronkelijke uitgave, maar die link van John Doe deed het 'm. We kunnen dus ook het origineel toevoegen, als dat is toegestaan. Of deze heruitgave vervangen door het origineel.

Of met sterretjes aangeven dat sommige tracks niet op alle versies van het album staan.

Maar dan zit je weer met het probleem van de volgorde. Zowel Tokyo Glitterati als bv. Girl + Robot staan op beide versies, maar niet in dezelfde volgorde.

Het origineel toevoegen is toegestaan, omdat het officieel is uitgebracht onder een label: ''Iwari''.

Voor elkaar. Ik zet 'm nog even op om te bepalen of het een 4,5* wordt of een 5*.

Mooi! Snel stemmen .

huh? dit moet gewoon (met sterretjes) onder één toevoeging hoor

Op deze cd staan slechts vier nummers van de debuutplaat. Hoe kan ik nu stemmen op een cd waarvan ik acht nummers niet ken?

Dit is niet eens een re-release, het is een soort van curieuze 'best of' geworden.

Vier nummers van de vorige uitgave van hetzelfde album, als ik het allemaal goed begrijp.

Zo je wil. Ik vind alleen dat je bij het overnemen van vier nummers (uit de elf) van de ene plaat plus acht nummers van andere releases niet bepaald meer van 'hetzelfde album' kunt spreken.

Andere reacties?

Je kunt niet spreken van een CD met eventuele bonustracks, want er is sprake van twee verschillende uitgaves. Er is geen uitgave te vinden die dit album en de zogenaamde bonustracks van de 2003 release bevat dus waar moet je je stem dan kwijt als je één van de twee albums hebt geluisterd. Of moet het een gecombineerde stem worden terwijl het niet als één werk is gepresenteerd. Jammer dat ''Vector Lovers'' zo raar heeft gedaan, maar daardoor staat er nu twee keer een album dat dezelfde titel draagt. Volgens mij zie je dit niet vaak, dus het is niet zo dat het hek van de dam is.

Zou Electronic niet beter gepast zijn hier dan Avant-Garde?

Agreed, heb het even aangepast.