MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Arc Angels - Arc Angels (1992)

mijn stem
4,00 (7)
7 stemmen

Verenigde Staten
Blues / Rock
Label: Geffen

  1. Living in a Dream (4:52)
  2. Paradise Cafe (5:14)
  3. Sent by Angels (5:42)
  4. Sweet Nadine (4:30)
  5. Good Time (4:46)
  6. See What Tomorrow Brings (6:36)
  7. Always Believed in You (4:54)
  8. The Famous Jane (4:30)
  9. Spanish Moon (4:56)
  10. Carry Me On (4:07)
  11. Shape I'm In (4:06)
  12. Too Many Ways to Fall (5:51)
totale tijdsduur: 1:00:04
zoeken in:
avatar
Ozric Spacefolk
Zeer vreemd dat deze plaat geen stemmen noch reacties heeft...

Doyle Bramhall doet het hier samen met Charlie Sexton, en Double Trouble (Chris Layton en Tommy Shannon)....
Dichter bij de sound van SRV zul je het niet vinden...

Wat een ontzettende heerlijke en vette bluesrock plaat... Doyle is echt een krachtige zanger en een uitstekend gitarist/songwriter...

avatar
Hendrik68
Onlangs schreef ik een stukje over Doyle Bramhall, een vriend van de broertjes Vaughan. Ik had het ook over zijn zoon Doyle Bramhall II, waarvan ik nog niet zoveel wist. Ik ben op onderzoek uitgegaan en kwam hem o.a. op Spotify tegen. Van wat ik daar hoorde was ik niet heel erg onder de indruk. Nader onderzoek leerde me dat hij begin jaren 90 deel uitmaakte van de Arc Angels. Deze band werd kort na het verongelukken van Stevie Ray Vaughan opgericht en de begeleiders van SRV, Tommy Shannon en Chris Layton voegden zich bij deze groep. Charlie Sexton, die we als begeleider van Bob Dylan kennen, completeerde het gezelschap.

De groep stond onder contract bij Geffen en de druk was van begin af aan torenhoog. Dit debuut werd geprodueerd door Steve van Zant en werd door de critici positief ontvangen. Toevallig las ik een week geleden nog een interview met de Nederlandse roots coryfee Jack Hustinx die helemaal enthousiast werd van deze band. "Deze plaat heeft mijn wereld op zijn kop gezet", aldus Hustinx. Hij heeft Bramhall II erg hoog zitten.

Het waarom van alle loftuitingen wordt mij persoonlijk nergens duidelijk. De heren Shannon & Layton pasten overduidelijk veel beter bij Stevie Ray Vaughan, maar dat kan ook zijn omdat alle songs van SRV ook gewoon veel beter waren dan dit rijtje obligate rocksongs. Er wordt her en der prima gemusiceerd, maar geen song blijft echt hangen. Het verbaast mij niet dat het hier bij zou blijven. En hoewel Geffen en de critici hoog opgaven van dit album had het grote publiek hier ook niet veel zin in. Het haalde de top 100 niet eens in de VS en ik kan me niet heugen dat er Nederland enige aandacht voor was. De plaat komt uit 1992 vlak na de intrede van de grunge. Wellicht dat de plaat het beter had gedaan als hij 3 jaar eerder was uitgekomen. Het is veel meer een jaren 80 mainstream rockplaat met bijbehorende bombastische productie.

De band viel al snel uit elkaar. Interne strubbelingen en vooral het drugsgebruik van Bramhall II waren hier de oorzaak van. In 2009 probeerden de heren het nog een keer met een live CD/DVD die ook op Spotify te vinden is. Hierop ook alle nummers van dit album. Tommy Shannon deed als enige niet meer mee. Hoewel het daarna weer stil bleef tot aan de dag van vandaag, officieel gestopt zijn ze nooit. Wel doet iedereen zijn eigen ding. Sexton is zoals eerder vermeld onderdeel van Dylan's begeleidings band en Bramhall II kan elk moment met een nieuwe soloalbum komen. Shannon en Layton traden hierna toe tot de Texaanse band Storyville.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 13:56 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 13:56 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.