Lucinda Williams - World Without Tears (2003)

Wat heeft deze vrouw toch een heerlijke stem. En daarbij kan ze nog mooie liedjes schrijven ook. Fruits of My Labor is echt schitterend, en wat te denken van Ventura:

"Put on my coat, go out into the street,
Get a lump in my throat, and look down at my feet.
Take the long way home, so I can ride around,
Put Neil Young on and turn up the sound.
Drive up the coastline, maybe to Ventura,
Watch the waves make signs out on the water."

Het mooiste wat ik ooit van mevrouw Williams heb gehoord is trouwens de versie die zij deed van Gram Parsons' "A Song For You" op de Gram Parsons tribute (op dvd verkrijgbaar). Hartverscheurend mooi.

Gezien de zeer weinige reacties op albums van Lucinda ga ik er van uit dat weinigen haar muziek kennen........

Nu weet ik wel dat het onmogelijk is te missen wat je niet kent, maar toch........

Heb mevrouw net vier dagen geleden in Madrid gezien. Fantastisch. Wat een stem, ze is niet zo knap meer, maar muzikaal gezien nog steeds aan de top. Het is echt een beleving. Hopelijk gaat ze vanaf nu Europa meer bezoeken.
DIt is mijn favoriete Williams album!

Ben hem nu aan het beluisteren. Ben alleen nog niet verder gekomen dan Ventura, al sinds een uur, wat een prachtig nummer.
Ik word er helemaal ingezogen.

Als men wil weten hoe liefdesverdriet klinkt: ventura. Wat een gevoel in haar stem..........kippenvel

Fijne relaxte plaat. Zorg voor de muzikale omlijsting en Williams schrijft onomwonden haar shit van haar af. Mooie productie in dienst van de liedjes en geen streepje meer. Dat maakt het album puur en urgent.
Ventura is de mooiste song hier , al doet de rest daar niet veel voor onder . Ik heb haar altijd een beetje links laten liggen , maar daar kom ik nu op terug. Puike plaat. 4 en halve ster.

na haar debuutalbum "Ramblin" (1979) verscheen in 2003 dit zevende album van de niet overdreven productieve Lucinda Williams. de sound is iets rauwer dan op de voorganger "Essence" en iets minder gepolijst dan op haar meesterwerk "Car Wheels on a Gravel Road".

het album werd live in de studio opgenomen en haar band werd destijds gereduceerd tot een trio. van de bandleden die meespeelden op "Essence" is niets meer over en op dit album ontbreken sessiemuzikanten als David Mansfield en is ook Jim Lauderdale niet meer te horen met zijn fraaie, herkenbare backing vocals.

Lucinda Williams is geen zangeres van het kaliber Emmylou Harris of Linda Ronstadt, maar zij compenseert dat ruimschoots met de emotie en zeggingskracht die zij in haar zang legt. als songwriter beschouw ik haar samen met wijlen Nanci Griffith van de buitencategorie, zoals zij ook op dit album bewijst met 13 zelf geschreven veelal prachtige, melodieuze liedjes.

het hartenzeer en liefdesverdriet is zo goed als fysiek voelbaar op het tedere "Fruits of My Labor" met een halverwege heerlijk invallende harmonica, tranentrekkers als "Ventura", mijn persoonlijke favoriet "Those Three Days", "Minneapolis", "World Without Tears" en het intieme "Words Fell". prachtige, ingetogen nummers die met het klimmen der jaren mijn voorkeur hebben. de slow countryblues van "People Talkin" met mandoline bevalt evenzeer.

zoals gezegd meer rock en "noise" dan op "Essence", met nummers als "Righteously", "Real Live Bleeding Fingers etc" en het vuige, dampende "Atonement" met ruige gitaar riffs van Doug Pettibone.

de "hip-hop" zang op het mid-tempo "Sweet Side" en "American Dream" is niet echt storend, maar had van mij achterwege mogen blijven. wellicht een fractie minder dan de 2 voorgaande albums, maar wederom een zeer sterk album.

Album werd geproduceerd door Mark Howard en Lucinda Williams
Recorded at Real Music Studios, Los Angeles, California

Lucinda Williams: acoustic & electric guitars
Doug Pettibone: electric guitars, harmonies, mandolin (track 10)
Taras Prodamiuk: bass, harmonies, stand up bass (track 13)
Jim Christie: drums, Wurlitzer, Vox organ