Oddisee - Mental Liberation (2009)

Hier kijk ik echt naar uit. Ik vind Oddisee vaak een erg sterke producer en de gastartiesten op dit album liegen er niet om .

Kan niet wachten, alleen een beetje teveel featurings.

Misschien wordt het een producer album? Hoewel Oddisee ook wel rapt. Lelijke hoes trouwens.

Ik heb zelf ook het idee dat Oddisee zich voornamelijk met de producties bezig zal houden op dit album. Op de openingstrack rapt hij echter wel, een lekker nummer maar niet heel veel nieuws onder de zon. Neemt niet weg dat ik nog steeds erg naar dit album uitkijk .

Voor dit album had ik dus hele hoge verwachtingen, deze zijn deels ingelost. Over het algemeen vind ik de producties van Oddisee wel erg lekker, het is een goede balans geworden tussen oldskool (in een nieuw jasje) en vrolijke/zomers 'bangers'. Er staan heel wat aardige gastbijdrages op, en met name naar het einde toe vind ik het steeds beter worden (met onder meer de geweldige tracks Don't Sleep Remix en Drugs Outside Remix). Ja een ruime voldoende gaat dit zeker worden, ik denk alleen niet dat er heel veel meer in gaat zitten.

Staan zeer sterke tracks op maar ook wel mindere. Sluit me aan bij R&P.

Wat 'n afschuwelijke voorkant zeg..

Al jaren heeft Oddisee vooral als producer zijn strepen verdiend in de undergroundscene. Met Mental Liberation zet hij die reputatie waarschijnlijk niet op het spel, maar zullen ook geen nieuwe fans gewonnen worden. Daarvoor is het album te gewoontjes, te weinig onderscheidend.

Frivole pianopartijen, warm koper, levendige drums en onopvallende andere instrumenten vieren hoogtij op Mental Liberation, wat als rode draad een luchtig en zomers geluid oplevert. Dat is ook meteen het fijnste aan het album: het gevoel dat er vanuit gaat. De warme muziek sluit perfect aan bij de tijd van het jaar, waarbij de zon zich steeds meer lijkt op te dringen, en het heerlijke sfeertje voelt in elk opzicht ongeforceerd aan.

Rappend is het iets minder ritmisch en ontspannen, en de stem van Oddisee, die ook alle beats op het album heeft gemaakt, klinkt op den duur een tikkeltje flets. Zijn teksten zijn niet ingewikkeld en tegelijkertijd nergens stom, en handelen over allerlei vooral niet al te complexe onderwerpen; soms komt het niet verder dan een eenvoudige en positieve boodschap, dan weer is het een ode aan muziek zelf. Voor zijn stem geldt praktisch hetzelfde als voor de lyrics: het klinkt allemaal niet heel verfijnd of vernieuwend, terwijl het ook geen seconde slecht of opvallend eentonig wordt.

Hooguit een beetje saai, maar daarvoor is dan ook een blik gastrappers opengetrokken. Hoewel het album - dat overigens wel een nominatie verdient voor meest smakeloze cover van het jaar - slechts eenenveertig minuten duurt, komt er maar liefst twintigmaal een rapper langs. Dat dit eigenlijk niet teveel van het goede is, zorgt ervoor dat er op Mental Liberation al met al geen echte minpunten zijn te noteren (dat de muziek, raps en teksten niet slecht waren, is immers al besproken), maar tegelijk illustreert het duidelijk dat Oddisee geen grootse MC is. Hij valt eigenlijk geen seconde op als hij rapt, en hoeveel het er ook mogen zijn, voor de gasten geldt hetzelfde. Of het moet J-Live zijn, die op What's Crazy (ook met Stik Figa) een fijne en tempovolle samenwerking neerzet.

Verder kent Mental Liberation geen pieken of dalen. Alle nummers bevatten hetzelfde ontspannen en zomerse geluid dat nergens ingewikkeld wordt, maar wel voor een oase van rust zorgt. Oddisee zelf speelt rappend een kleinere rol in het stuk, maar het blijft wel, ondanks alle gastrappers, zíjn stuk, hij is tenslotte verantwoordelijk voor al die aardige beats. "I'm making hiphop look cool again," zegt Oddisee hoopvol op opener Hiphop's Cool Again. Dat gaat misschien wat ver, maar levendig en ongedwongen is Mental Liberation in elk geval wel, en dat is ook wat waard.

HHL