Emmylou Harris - Roses in the Snow (1980)

Emmylou ging aan de bluegrass toen de Urban cowboy country net helemaal in was. Dat kon toen dus echt helemaal niet, maar dat kon haar geen zak schelen!
Mooie plaat hoor! En Johnny Cash doet ook nog mee, wat wil je nog meer.

Ik ben het helemaal eens met blue trane. Bluegrass is over het algemeen een genre dat ik graag mag luisteren, mits goed uitgevoerd. Deze plaat ademt van begin tot eind een sfeer uit die mij doet verlangen naar de diepe binnenlanden van Kentucky en Tennessee, daar waar ooit de basis lag van bluegrass. Hoewel ik binnen bluegrass artiesten ken die nog verfrissender klinken dan Emmylou Harris, vervult zij haar rol hier met verve. Het resultaat is een eigentijdse plaat die het midden houdt tussen authentieke bluegrass en traditionele country met een vleugje americana.

Ik heb altijd een zwak gehad voor de prachtige vocalen van Emmylou, vooral haar duetten met Gram Parsons zijn van onschatbare waarde. Daarmee wil ik echter geen afbreuk doen aan haar solocarrière, want Emmylou heeft ook op dat vlak haar sporen ruimschoots verdiend.

Van het sterke titelnummer kan ik geen genoeg krijgen, maar ook de rest is dik in orde. Om die reden geef ik Roses in the Snow een ruime voldoende: 4*

Ik vind "Roses in the snow"een album van hoog niveau.
Mede ook door de kwalitatief prima inbreng van Ricky Skaggs en Tony Rice.

Mooiste nummers: The boxer en Wayfaring stranger.

Op Wrecking Ball na mijn favoriete album van Emmylou. Ondanks dat er op dit album alleen maar covers terug te vinden zijn, weet ze het weer overtuigend te brengen. Zoals hieronder al te lezen is wijkt ze hier een beetje af van haar country en gaat ze meer de bluegrass kant op, wat mij zeer goed bevalt.

Het begint al meteen sterk met het nummer Roses in the Snow, wat over een overleden liefde gaat. Ondanks het onderwerp is het een up-tempo nummer met een zeer vrolijke toon (ze heeft er vrede mee - denk ik dan maar).
Wayfaring Stranger is een prachtige song met een meer dan fantastische begeleiding. Het extra hard aanzetten van de violen aan het einde geeft het iets ontzettend aanstekelijks. Daarbij brengt Emmylou het gevoel van het nummer ontzettend overtuigend over. Met stip mijn favoriet van dit album.
Het derde nummer is Green Pastures, waar de aanwezigheid van Ricky Skaggs erg goed te horen is. Het derde goede nummer op rij, dat langzaam zijn climax bereikt. Het ietwat abrupte einde vind ik erg goed gevonden (nee - niet omdat het nummer dan afgelopen is).

The Boxer is het nummer dat er eigenhandig voor heeft gezorgd dat mijn vader weer eens muziek draait. Hij herkende hierin namelijk het origineel van Simon & Garfunkel, waarna ik dat nummer alweer veelvuldig uit de woonkamer heb horen klinken. Op The Boxer haalt Emmylou Harris alles uit de kast, en het bijna 5 minuten lange origineel wordt hier geheel gezongen in iets boven de 3 minuten. Alweer een prima song.
Bij The Darkest Hour Is Just Before Dawn komt Ricky Skaggs weer de hoek om kijken. Een bijzonder duet is het, met een sterke tekst, ondanks dat het eerste wat mindere nummer naar mijn mening. Dit komt waarschijnlijk omdat het wordt voorgegaan door 4 nummers van een hoog kaliber.
I'll Go Steppin' Too doet me een beetje denken aan de oude country nummers, met een typische country tekst. Leuk nummer, al had hij wat mij betreft wel wat langer mogen duren dan de schamele 2 minuut 16.

You Are Learning is wederom een mooi track. Met als duet vocalist (je raad het al) Ricky Skaggs. Dit nummer is vooral erg goed vanwege de manier waarop de lyrics worden gebracht, dankzij het gebruik van de stemmen van Skaggs & Harris.
Jordan is het nummer dat ik altijd moet skippen, ondanks de duet vocalen van Johnny Cash. Ik krijg hier altijd een naar gevoel bij. Zelf ben ik niet gelovig en vind het ook lastig om naar teksten als ''Take Jesus as your daily guide'' te moeten luisteren zonder er een kippig gevoel van te krijgen. Het klinkt mij ook te traditioneel, waardoor ik me opgelaten voel als dit op staat.
Miss the Mississippi and You verdient al een prijs vanwege de titel van het nummer. Hoe verzin je het.. Hetgeen waar Emmylou over zingt vind ik erg mooi - het missen van rust en het stadsleven zat zijn.

Gold Watch and Chain Love is wat mij betreft één van de uitschieters (in positieve zin) op dit album. Een duet met Linda Ronstadt & Ricky Skaggs. Ik moet zeggen dat ik Linda & Ricky zo sterk vind op dit nummer dat het couplet van Emmylou een beetje ''wegvalt'' als het ware. Linda heeft dan ook een zeer goede stem en die gebruikt ze hier op de juiste manier.
De bonustrack You're Gonna Change (or I'm a-Gonna Leave) voegt niet heel erg veel toe. Weer zo'n typisch country nummer - net als I'll Go Steppin' Too - alleen dan niet zo sterk. De andere bonustrack, Root Like a Rose is al een stuk beter. De fluit op dit nummer is erg apart en geeft dit nummer mooi vorm. Het is ook een goed gekozen afsluiter van dit album.

Over het geheel vind ik dit een zeer goed album. Ik heb hem na 1 luisterbeurt vrijwel meteen aangeschaft en absoluut ook geen spijt van gehad. Zeker één van de beste platen van Emmylou en als je haar niet kent één van de eerste die ik zou aanraden. Jammer dat er nog maar zo weinig reacties bij dit album zijn geplaatst (maar gelukkig wel allemaal positief).

Deze is het dan weer wel!

4*

Als de concurrentie wat betreft zangkwaliteiten van ver voorbij Mars moet komen dan haalt elke plaat wel zijn niveau. Deze plaat is daar geen uitzondering op. Beetje jammer blijft wel dat Harris vooral in de begin periode weinig eigen werk had. Inmiddels heeft ze al bewezen dit wel degelijk te kunnen en goed ook. Als alle nummers zelf waren geschreven dan was dit zonder meer een 5 sterren album geworden, want er is verder werkelijk niets op aan te merken. Alleen de Simon en Garfunkel cover is wel erg makkelijk gekozen. Voor het overige verwijs ik naar het prachtige epos van NewYorkCityLight. Daar hoef ik weinig aan toe te voegen.

Emmylou Harris behoort tot mijn favoriete vrouwelijke artiesten, samen met Joni Mitchell. De albums van haar uit de jaren zeventig zijn snoepjes voor het oor. Traditionele country met de weer gepaste covers zoals The Boxer, maken dit album aangenaam om naar te luisteren.

Toch ook wel één van haar beste albums. Ik vind 'm niet direct minder dan Pieces of the Sky of Luxury Liner. Haar versie van 'Wayfarin' Stranger' behoort tot de mooiste uitvoeringen die ik gehoord heb. 'The Boxer' lijkt aanvankelijk een tikkeltje overgeproduceerd, maar als je 'm wat vaker hoort, went dat. Wát een zangeres!

Mooie hoes ook.

Fijn album. En met de Simon & Garfunkel cover The boxer komt zij goed weg. Het origineel vind ik mooier, maar ze geeft er een eigen draai aan.

Net thuis gekomen van het geweld van Star Wars .Even in de relaxmodus dus en dan is dit een prima keuze. Harris klinkt als een engel en wat blijft Wayfaring Stranger toch een pracht uitvoering. Mooie plaat met prima begeleiding . Ook de juiste gasten op de juiste plaatsen. Emmylou kan weinig fout doen bij mij thuis . 4 sterren voor deze .

Geen zwak nummer op dit album, Emmylou kreeg van mij 5 sterren in 2016 en nu terwijl ik bezig ben al mijn cd’s opnieuw te beluisteren, blijft dit onveranderd. Jordan met Johnny Cash vind ik het hoogtepunt. Ook alle andere liedjes zijn prachtig. Alleen the Boxer verliest het op het nippertje van Simon & Garfunkel, maar die zijn gewoonweg niet te overtreffen.

geen traditionele country zoals op de voorganger "Blue Kentucky Girl", maar een overwegend bluegrass album met wat folk en gospel invloeden. de up-tempo opener "Roses in the Snow" met fraaie harmoniezang van The Whites, een country zanggroep uit Texas (wijlen vader Buck en zijn dochters Cheryl en Sharon) laat onvervalste bluegrass horen, zoals ook te horen valt op "I'll Go Stepping Too", een nummer dat voor het eerst in 1953 werd opgenomen door de bluegrass grootheden Lester Flatt en Earl Scruggs.

de traditional "Wayfaring Stranger" en "Green Pastures" (H.W. VanHoose) met duetzang van Ricky Scaggs, Willie Nelson (gut-string guitar) en harmoniezang van Dolly Parton zijn van oorsprong gospel liedjes, evenals "Jordan" met harmoniezang van Johnny Cash, 1 van de vele hoogtepunten.

op de ballads "Darkest Hour Is Just Before Dawn" een nummer van Ralph Stanley van het vermaarde bluegrass duo The Stanley Brothers, "You're Learning" (Ira & Charlie Louvin) origineel van de Louvin Brothers uit 1961, "Miss the Mississippi and You" (Bill Halley) waarvan de eerste opname van Jimmie Rodgers terug dateert tot 1932 en "Gold Watch and Chain" van de folk/country legende A.P. Carter zingt Emmylou Harris de sterren van de hemel, zoals zij dat op alle nummers doet.

eens met ouwekock dat hier geen enkel zwak nummer op staat. ook de Paul Simon cover "The Boxer" sluit prima aan bij de overige nummers. een belangrijke rol op dit album is weggelegd voor Ricky Scaggs (acoustic guitar, banjo, fiddle, mandolin, lead & duet/harmony vocals). behalve de leden van haar Hot Band droegen o.a. Jerry Douglas (dobro), Bryan Bowers (autoharp) en Tony Rice (acoustic guitar, harmony vocals) bij aan dit album.

de 2 bonus tracks van de re-issue (2002) wijken af van de bluegrass, "You're Gonna Change" een wat matig country honky-tonk nummer van Hank Williams. "Root Like a Rose" is een prachtig folk nummer met Keltische invloeden (penny whistles, bagpipes) dat geschreven werd door Brian Ahern's zus Nancy Ahern.

Album werd geproduceerd door Brian Ahern
Recorded in The Enactron Truck, Nashville, Tennessee

deelcitaat uit de liner notes (Holly George-Warren)

"When Harris and Ahern gave "Roses In The Snow" to their record label back in early 1980, they discovered that the Suits were disconcerted, to say the least. "There was a feeling that it was going to be a disaster", recalls Harris, who was pregnant with her second daughter during the recording. "There was a lot of pressure for me not to release it. That got me real galvanized. I had a certain arrogance at that point in my career where I thought I could handle a commercial failure. I had a great deal of clarity about it. I felt it was a baby that was ready to be born. To my delight, the record company got on board and said "If you feel this strongly about it, we're gonna back you 100 percent. And it turned out to be my most successful record as far as finding an audience right away. It went gold faster than any other record of mine. And it was my only CMA award for female vocalist"