Mark Olson and the Original Harmony Ridge Creekdippers - My Own Jo Ellen (2000)

Werkelijk prachtig plaatje van ex-Jayhawks lid (en laat ik eerlijk zijn - mijn favoriete Jayhawks-platen waren met hém erbij), dat de man een deftig liedje kon schrijven wisten we dus al

Hier dus in samenwerking met z'n vrouw Victoria Williams (ook verantwoordelijk voor wat subliem country-plaatwerk ) - dus zo je wil: het resultaat van goede ouwe huisvlijt

Het is wel even wennen aan de stem van Mark Olson solo. Op het eerste gehoor heeft die een wat zeurende klank. Bij de Jayhwks viel dat misschien nog niet zo op door de tegenstem van Gary Louris.
De songs pakken ook niet zo erg. Het blijft een beetje te ontspannen, te langzaam, of zo iets. Ik weet niet helemaal wat er aan ontbreekt. Hoewel geen slechte plaat kan ik er ook niet enthousiast van worden.
Wel leuk dat Gary en Mark weer samen een aantal optredens geven en in januari met een gezamelijke cd schijnen te komen. Op 3 december staan ze in de Melkweg

Na wat meer luisteren begin ik dit werkje toch meer te waarderen. Ik verhoog met een hele ster. De samenzang met de vrouwenstem is mooi en nummers als Ben Johnson's creek, Meeting in lone pine en Rainbow in your heart en Letter from Afrca gaan toch langzamerhand in je kop zitten.
Soms doet Olson's stem me wel een beetje denken aan een cirkelzaag, maar hij legt er ook best wel veel gevoel in.

na 3 in eigen beheer uitgebrachte albums werd dit vierde album van Mark Olson en The Creekdippers uitgebracht op een "major label". hij vernoemde dit album naar zijn een jaar daarvoor overleden grootmoeder Jo Ellen. dat de inmiddels 64-jarige Mark Olson in staat is om goede liedjes te schrijven wisten we al van zijn prominente bijdragen aan de albums van The Jayhawks.

rijker en voller geïnstrumenteerd dan de 3 voorgangers met alle 10 "originals" van Mark Olson.
de eerste 2 roots rock nummers "Someone to Talk With" en "Linda Lee" hadden niet misstaan op een Jayhawks album.

fraaie alt.country/folk nummers als "Meeting in Lone Pine" met de weemoedige viool klanken van Mike Russell en "Diamond Davey" met dobro spel van Greg Leisz worden afgewisseld met het licht rockende "Rainbow of your Heart", de uitbundige folk van "Ben Johnson's Creek" met een blue grass sausje, de slow blues van "Letter from Africa", de country rock van "My Own Jo Ellen" en de afsluitende folky ballad "Rosalee".

zoals hierboven al opgemerkt heeft dit album meerdere luisterbeurten nodig. van de 7 albums die Mark Olson met The Creekdippers maakte behoort "My Own Jo Ellen" tot 1 van de beste. er staan geen zwakke broeders op en de muzikale omlijsting is een stuk beter verzorgd dan op de 3 voorgaande albums met o.a. Greg Leisz ( acoustic & electric guitar, bass, dobro, mandolin), Danny Frankel/Don Heffington (drums) en Brian Kane ( acoustic guitar, accordian, clarinet, saxophone)

Recorded at Chapparal Bottoms, Joshua Tree, California

de basis bezetting van The Creekdippers:
Mark Olson: vocals, acoustic guitar, dulcimer, piano
Victoria Williams: backing vocals, electric banjo, acoustic & electric guitar
Mike Russell: bass, mandolin, violin, backing vocals