Soul Survivors - When the Whistle Blows Anything Goes (1967)

Een beetje naïef zijn ze wel, zichzelf The Soul Survivors noemen, terwijl ze maar één hit op hun naam hebben staan. Als dit album nou van hoogwaardige kwaliteit was, dan had ik het misschien kunnen begrijpen. Dit is echter doorsnee jaren’ 60 soul en rock met een wat psychedelisch randje. Hun eigen nummers zijn nogal eentonig, en met de coverversies, misschien zijn het er nog wel meer, maar deze herkende ik wel: Please please please (James Brown), Too many fish in the sea (The Marvelettes), A change is gonna come (Sam Cooke), en Respect (Otis Redding) proberen ze geheel naar eigen hand te zetten. Dat is gelukt! Maar het eindresultaat is niet mooi, helaas. De twee laatstgenoemde nummers zijn vaak gecoverd, soms niet onverdienstelijk, maar deze versies doen de originelen beslist geen eer, integendeel. Ik vind de zanger soms ook te schreeuwerig, hij probeert heel ‘rauw’ te klinken, maar het werkt me op m’n zenuwen. De stijl qua instrumentatie doet me erg denken aan indo-rock, volgens mij bestaat de groep ook deels uit indo's (?). Ik snap overigens niet waarom die zanger Respect opent met het laten van een boer, zo'n klassieker verdient beter! Ik heb me verveeld, al heb ik ze slechter gehoord.