The Dears - No Cities Left (2003)

Je hoort, Lost in the plot, en denkt; het album met dat schitterende nummer kan ik niet links laten liggen.
Je komt thuis, draait het album en denkt 'nooit meer een album aanschaffen omwille van 1 nummer'.

Geef 't wat tijd. Zelf weet ik niet meer waarom ik naar dit album ben gaan luisteren. Waarschijnlijk een recentie op Pirchfork ofzo. Lost In The Plot vind ik ook helemaal niet uitsteken boven de rest. Het eerste nummer waar mijn oor op 'viel' was Warm And Sunny Days.
Kan uiteindelijk best zijn dat het je niet raakt, maar ik zou er toch eerst nog maar eens een paar keer naar dit album luisteren als ik jou was.

Zo onheilszwanger als hier heb ik ze niet meer gehoord.
Beklemmende, ontroerende en emotionele topplaat.

Had hier niet veel van verwacht, maar de plaat greep mij toch. Ben blij dat ik het een kansje heb gegeven.

De naam The Dears zij mij helemaal niets, maar toch op basis van de mooie hoes meegenomen voor een aardig prijsje. Het klinkt niet onaardig, maar weet me niet geheel te overtuigen. Daarbij helpt de lange tijdsduur dan ook niet echt en lijken sommige nummers toch wat te lang voort te kabbelen.
Toch een beetje Lost in the Plot.

Is dit de originele hoes? De mijne is anders....en mooier.

Er blijken verschillende hoezen te zijn bij dit album.

De officiële website verwijst naar wikipedia en daar staat deze hoes als de originele.

Het klopt idd. Heb het nog op discogs gecheckt. Dit is de albumhoes van de eerste release in canada uit 2003. Moet het jaartal dan ook niet veranderd worden? De versie die nu is afgebeeld stamt immers uit 2003.

... bijna twee jaar later

Inderdaad, het jaartal moet naar 2003 veranderd worden en ook het label Bella Union klopt niet. Ik stuur de nodige correcties door.

onheilspellende sfeervolle plaat. Heb het na 10 jaar nog eens uit de kast getrokken. Heerlijke plaat voor een met wijn doordrenkte zaterdagavond

Aardig album, maar ook niet meer dan dat.
Als geheel komt het op mij rommelig over en kan de plaat mij niet in zijn greep houden.
Bij Lost In The Plot & Don"t Lose The Faith worden de vocalen verzorgd door een Morrissey kloon met als resultaat dat ik deze 2 nummers tot de betere vind behoren.
Warm And Sunny Days vind ik ook een lichtpuntje.

Een groeier. Niet links laten liggen op basis van 1 keer luisteren dus jonge mensen waarbij alles meteen snel moet gaan. Perfect voor deze tijd van het jaar. Grimmig, donker, stemmig. Sowieso interessante band die ook Arcade Fire geïnspireerd heeft dus must-hear voor mensen die daar blij van worden.

Dit album heeft overigens meerdere covers gehad over de jaren en zeer zeker WEL verschenen oorspronkelijk via Bella Union(!)

Wat is dit toch een prachtige plaat. Voor mij een miskend meesterwerk.

Inderdaad wel een beetje een onderschat album. Een meesterwerk is het wat mij betreft niet.

Het dit jaar verschenen Lovers Rock moet ik nog beluisteren. Heb al lang geen Dears meer gehoord. Of het nieuwe album nog kan tippen aan de kwaliteit van dit album is voor mij dus nog een vraag. De beoordelingen van users tot nu toe zijn niet te best.

Kwam dit album onlangs tegen op een cd- en platenbeurs. De hoes sprak me aan (de alternatieve oranje cover met de boom) en de vriend waar ik mee samen was die gaf aan dat ik dit wel kon waarderen.
En dat is gedeeltelijk waar.

Over de hele linie is het een zeer genietbaar album, maar het is bij vlagen een wat schizofrene plaat.
De eerste 3 nummers van deel A (zoals het op de hoes staat) zijn geweldig (vooral 'Who Are You...' en 'Lost in the Plot') en ook de volgende 2 nummers zijn erg goed. De nummers zijn een beetje een mix van Arctic Monkeys, Blur en Arcade Fire.

Maar vanaf deel B gaat het mis, het begin van liedje 6 en einde van 7 zijn werkelijk vreselijk en de nummers daarna variëren van kwaliteit en alleen 'Never Destroy Us' is een volledige voltreffer.

Zoals gezegd bij vlagen dus wel een lekkere plaat en een prettige kennismaking. Had de hoes me niet geheel op het verkeerde been gezet