Ian Boddy - Three Dreams (2007)

Wederom opgenomen na een optreden tijdens The Gatherings, is Three Dreams de 2de registratie van een unieke set die Ian Boddy live tijdens het Star's End-radioprogramma van Chuck van Zyl op 21 maart 2004, in heeft gespeeld.
Net zoals The Final Question, ademt Three Dreams een duister karakter uit. De muziek is zwaar gefocused op typerende ambient-stukken, en weet zich vooral in het 2de nummer op een meer ingetogen en vrediger manier te manifesteren.

Het begint met "Trapped in Black", een bijzonder stuk muziek, wat speciaal gecomponeerd is in opdracht van de Maltese kunstenaar Norbert Francis Attard om als achtergrond te dienen voor de tentoonstelling van zijn kunstwerk "Palestrina and Hell", wat te zien is geweest in de Johanniterkerk in Feldkirch, Oostenrijk van 29 maart t/m 6 juli 2003. Het thema van Ian Boddy's Aurora, wat op zichzelf weer gebaseerd is op "Kyrie" van Palestrina's werk Missa Papae Marcelli, vormt een belangrijk onderdeel van de muziek van "Trapped in Black", wat verder bestaat uit fragmenten van het nummer "Nobody's Home" van Box of Secrets, aangevuld met allerlei naargeestige geluidseffecten. In z'n totaal is het een bijzonder, contrastrijk geheel van prachtige, maar ook verontrustende passages. Wat dat betreft moet het prima als soundtrack gefungeerd hebben, tijdens de tentoonstelling van Attard's al even verontrustende kunstwerk.

"Trapped in Black" gaat geleidelijk over in "Summer Lawn Daze", wat t.o.v. van de vorige track iets totaal anders is. Het is een rustgevend, zeer zweverig ambient-stuk, die mede door de eenzame piano-klanken en andere samples en geluiden, me doen denken aan Jarre's "Waiting for Cousteau" en de onlangs ondekte muziek van Julien Neto's Le Fumeur de Ciel. het ademt dezelfde sfeer en ingetogenheid uit. Al met al erg goed.

Het afsluitende "The Final Breath" doet zijn naam wel eer aan. Van tijd tot tijd zijn er galmende klanken te horen, die klinken als het in- en uitademen van een reusachtige, buitenaardse levensvorm die op de achtergrond blijft sluimeren. Diverse geluids-effecten zijn om de beurt op zowel de achter-als voorgrond te horen. In z'n geheel klinkt het in ieder geval behoorlijk intrigerend. Pas in de 2de helft openbaart zich een wat meer melodieus stuk synthesizermuziek, wat pas volledig tot een daverende climax leidt in de laatste minuut. Wederom weer erg goed!!

Ook deze Three Dreams is een sterk staaltje (dark) ambient, waarmee Ian Boddy bewijst ook op dit vlak sterk uit de voeten te kunnen. Het staat ontiegelijk ver verwijderd van zijn oude werk, zoals Phoenix of The Deep, maar het is toch echt afkomstig van dezelfde man. Het is in ieder geval zeer tot de verbeelding sprekend materiaal, en voor de onbetwiste ambient-liefhebber absoluut aan te bevelen. Deze Three Dreams is in ieder geval weer een super-album van Ian Boddy!!