Pinback - Summer in Abaddon (2004)

Over de gehele linie niet zo goed als meesterwerk Blue Screen Life, maar toch weer een zeer mooi album. 4*

Ik hoorde dat ze uit elkaar zijn....
De drummer is opgestapt. Is wel erg jammer, want ik hoopte ze eens live te zien.

Hmm, ik vind er (gelukkig!) niks over op Pinback's website of op de reguliere muziek-nieuwssites. Waar had je dat gehoord?
Maar sowieso lijkt het vertrek van de drummer me niet het einde van Pinback. Pinback bestaat eigelijk alleen uit Rob, Zach en hun studio.

Overigens voert dit geweldige album nu al een tijdlang mijn jaarlijst van 2004 aan.

Gehoord van een vriendin die hevige fan is. Geen idee waar zij het vandaan heeft...

Fortress is echt een prachtig nummer.

Sender vind ik ook heel goed

Laten we erop houden dat alles aan dit album geweldig is.

Laatste halfje erbij: 5* voor Summer in Abaddon. Bloedstollend, onvoorstelbaar mooie muziek.

Zo, het wordt tijd dat jullie dit album gaan beluisteren.
Allereerst, bedankt Yak en An3s voor de ontdekking. Na DAAU - We Need Animals is dit het tweede album dat me sinds lange tijd weer volledig raakt.

Hier een volledig bij elkaar gejatte recensie.

Voor elke liefhebber van intense, melodieuze, donkere, houdbare indiepopliedjes is deze CD een must. De muziek is zorgvuldig in elkaar geknutseld met oog (en oor) voor detail. Tegendraadse riffs worden door de muzikale tweeling moeiteloos in elkaar geregen. Gitaren, akoestische piano en keyboard leven in symbiose, terwijl Rob Crow het hoge woord predikt en ABSIV hem met gevatte uitspraken bijvalt. Het sterke geheel geeft zijn geheimen maar met mondjesmaat prijs. Voorheen onopvallende flarden tekst en muzikale hooks steken plots de kop op en scherpen onze aandacht. "Summer in Abaddon" oogt bij de eerste aanblik als een noeste burcht, maar blijkt eens je de sleutel gevonden hebt een knusse thuis. Ideaal voor de donkere tijden die voor de deur staan. De magistrale pop van Pinback wordt steeds fenomenaler en daarmee ontgroeien ze hun indiestatus. Kortom, bloedstollend, onvoorstelbaar mooie muziek.

Bronnen

8 stemmen
gemiddelde: 4,62

5*

Ik begin verliefd te worden op (semi) electronische rock! Wie kan mij verblijden met wat tips?

typisch zo'n plaat die eerst langzaam groeit en daarna in no-tempo afbladdert tot wel aardig.. Mijn enthousiasme voor Pinback is altijd kortstondig.

Heerlijke muziek, geen andere woorden voor. Prima album, 4,5*.. Ik krijg er geen genoeg van!

Het kon mij (nog) niet echt boeien. 2*

Meer luisterbeurten nodig, I guess...

ik vind fortress echt een geweldig nummer, maar voor de rest ken ik niets van deze band. zijn de andere nummers wat vergelijkbaar met fortress? ik ben sterk aan het twijfelen om deze cd te halen, maar op basis van een nummer is toch altijd gevaarklijk.

Hehe, eindelijk is het kwartje dan toch gevallen. Al meer dan een jaar staat dit album op mijn schijf. Fortress ken ik inmiddels al meer dan twee jaar en is prachtig. Het is door dit nummer dat ik de rest ook bleef luisteren. Niet al te vaak. Want steeds als ik het luisterde werd ik lichtelijk teleurgesteld. Het leek maar wat aan te modderen. Zeker in vergelijking met het meer uptempo Autumn of the Seraphs. Gelukkig heb ik volgehouden, want dit is gewoon een hele goede plaat. De nummers zitten zo goed in elkaar, echt tot in het uiterste detail afgewerkt. Het heeft iets repetitiefs, maar er komen zoveel nieuwe geluiden en melodieen in het spel dat je dat al snel vergeet. En anders kun je altijd nog naar de rustgevende stem van Zach Smith luisteren. Niet te vergeten de melancholische en ook raadselachtige teksten die de moeite van het analyseren waard zijn. Aangezien volgens Rob Crow iedere zin die ze opschrijven drie betekenissen heeft. De beste nummers vind ik voorlopig Syracuse, Fortress, Soaked en The Yellow Ones.

Ja, heerlijke plaat weer hoor. Pinback kruipt héél, héél voorzichtig onder je huid, om vervolgens dagenlang door je hoofd te zweven. En hier is het wederom niet anders. Het beste nummer is AFK. Krijg elke keer weer een glimlach van jewelste van die laatste regels tekst.

"And I miss you
Not in a Slint way
Bbut I miss you"

Wat een prachtig album blijft dit toch. Vanaf de eerste gitaarriff van Non Photo-Blue ben ik verkocht. Ze zullen toch wel nooit de erkenning krijgen die ze verdienen, maar dat vinden ze volgens mij zelf niet zo erg. Ik houd van Pinback en hoop de heren Crow en Smith nog ééuwen doorgaan.

Briljant basser trouwens, die Zach Smith!

Hier is ook weer sprake van een Pinback fase. Deze plaat luister ik weer bijna dagelijks. Heerlijk relaxte muziek die ontzettend goed in elkaar zit. De baslijnen zijn voor mij ook de interessantste elementen in deze muziek. Hoewel ik ook heel erg geniet van de zang. Ik hoop ook dat er zo langzamerhand eens een nieuwe Pinback uitkomt.

Oh ja, ik weet niet of je hebt gehoord van het solo project Systems Officer van Zach Smith? Vorig jaar heeft hij onder die naam een album uitgebracht. Niet zo goed als Pinback imo, maar toch erg lekker en een mooi zoethoudertje voor wachtende PB fans.

Downloadmededeling verwijderd

Dat was toch niet echt een downloadmededeling? Ik wilde mensen gewoon wijzen op Zach Smith's side-project System Officer. Maarja.

Geweldige plaat blijft dit toch. Van het eerste nummer tot 't laatste nummer puike nummers.