Mel Tormé - It's a Blue World (1955)

uitermate slaapverwekkende muziek.

Als ik het goed begrepen heb stelde Bethlehem Records Tormé in staat om fatsoenlijke jazzalbums op te nemen, daar waar hij tot 1955 meer populair materiaal opnam. Wel verlangde de platenmaatschappij dat hij op zijn eerste album ballads zou zingen, waarschijnlijk omdat Frank Sinatra zo'n succes had met In the Wee Small Hours. De donkere, enigszins wanhopige sfeer van dat album kon Tormé uiteraard niet realiseren, met zijn veel lichtere stemgeluid. Het heeft mij dan ook enige draaibeurten gekost voor ik It's a Blue World écht kon waarderen. Het heeft een warme sfeer, en Tormé is een voorbeeldige zanger, maar het is tóch een tikkeltje aan de saaie kant, wat ook komt door de arrangementen, die mij niet geheel overtuigen. Dit album is het dus nét niet, al denken sommige andere critici daar anders over.