Na wat meer doom-georiënteerde albums, nu de return naar de oudere black / folk metal stijl zoals op "Huldrafolk". Vergeleken met laatstgenoemde stelt dit album echter weinig voor, de met folk doordrenkte rauwe composities en sfeer halen het lang niet hierbij. Tegenvallend release, na de aankondiging "a return to the more folk influenced black metal sound of the early albums", had ik hier toch veel meer van verwacht. Na het fantastische debuut "Heathen" en het genoemde tweede album heeft Wyrd me niet heel erg meer kunnen boeien hoewel ik "Rota" nog best aardig vond. Nee, dan kan ik meer met het onbekendere zijproject Rutonkantaja die de oudere dagen van Wyrd beter doen herleven.