“You can’t fake it / If you want to make it / You gotta have soul / S-O-U-L, what’s that spell!” De heren van Sounds Of Unity and Love, kortweg S.O.U.L., hadden voor even het geluk aan hun zijde, toen ze in hun woonplaats Cleveland, Ohio, een (locale) talentenjacht met gemak wonnen. Naast de hoofdprijs van $ 1000,=, kregen ze ook een platencontract bij Musicor. De band vloog naar New York, alwaar What is it? werd opgenomen. Ondanks het album (tenminste) vier covers bevat, weerhield het de band er niet van om geen succes te scoren. Zo wist What is it? tot ieders verbazing zelfs een hoge top 40 notering weg te krijgen op de Billboard’s Soul Album Chart, waardoor ze zelfs een tweede album mochten maken.
Hoewel de heren misschien niet de meest professionele muzikanten zijn, en dit album niet de beste in zijn soort is, vallen zowel de groep als het album te prijzen vanwege diens enthousiasme. Of het "live-effect" van Down in the ghetto nou ingemixed is, of daadwerkelijk echt live is: de zanger is hoe dan ook een waar podiumbeest, dat geloof ik aan de hand van dit nummer gelijk! Hun coverversie van Charles Wright & The Watts 103rd Street Rhythm Band’s Express yourself is geslaagd te noemen, al wijkt hij niet ver af van het origineel. Met een instrumentale versie van The Temptations’ Get ready weten ze zich beter te onderscheiden, de versie van S.O.U.L. is waarschijnlijk te onversneden, of te puur om ooit op een gladgestreken Motown album te belanden, maar het meest geslaagd is waarschijnlijk Message from a black man. Met de strakke instrumentatie en de bloedserieuze ondertoon van de vocalen, die soms te horen zijn, dwingen ze je respect af. Maar er is wel meer werk op het album dat te prijzen valt.
Het meest vakkundig blijken de heren toch om te springen met hun eigen materiaal. Burning spear mag dan wel instrumentaal zijn, maar het ontbreken van de vocalen is geen seconde een gemis. De diepe groove die het nummer kenmerkt, in combinatie met het aanstekelijke fluitje, maakt alles meer dan goed. Dat terwijl het grotendeels instrumentale nummer Soul, bijna negen minuten lang een fijne mix van rauwe soul en funk biedt, een beetje in freestyle stijl. Het nummer kenmerkt zich doordat het weinig tekst heeft, maar dat beetje tekst dat het nummer heeft, is leuk. Zanger Lee Lovett vertelt een verhaal, waarvan de kern om één ding draait: hoeveel je geld ook mag hebben, je kan het er niet mee kopen, je moet hebben én voelen: de “S-O-U-L”. Amen! Prima album, maar de opvolger is veel beter.