John Morris - The Elephant Man (1980)

John Morris score werkt enorm op verschillend emoties en de kwaliteit daarvan is hoogstaand. Met goed gevulde orchestraties is het hoofdthema voor de afwijkende elephant man zeer melodieusch en melancholiek. Ook Morris gebruikte zo Adagio van Barber, ditmaal met een beter effect (qua knipwerk) dan in bijvoorbeeld Platoon was gedaan. Morris vond een manier om het met de stijl van de score zelf te verweven, tenminst met de trieste stukken. Bijvoorbeeld wanneer hij aangeeft dat hij een normaal mens wil zijn en gewoon wil kunnen slapen. Vele variaties van het hoofdthema, maar altijd meeslepend. Let op het terugverwijzen van eerdere gebeurtenissen door ook een stapje terug te gaan met de aanpak van de melodie. Tussen al het zware in zit dat ene circus element. Het vermaak van andere met deze afwijkende persoon is als zoiets letterlijk te zien is in de film, nooit treurig begeleid. Iedere keer keert het circus gevoel, als een attractie zoals hij door vele wordt gezien, terug. Neem het stuk waarin Treves Merrick ontmoet; circus muziek. Ook later als hij dronken gevoerd wordt en mishandeld is er een vrolijkheid, die het vermaak met Merrick weergeeft in muzikale elementen met een ritmisch circus tempo. Juist dat werkt averechts qua emotie. 4.5 sterren