Elke dag doe ik een stevige wandeling van ongeveer 40-50 minuten. Een gewoonte die ik mezelf heb aangeleerd nadat ik last kreeg van een stijve rug door mijn altijd-zittende-levensstijl. Dit doe ik altijd in volledige stilte. Ik ondervind namelijk dat er altijd wel ergens luidsprekers zijn die in mijn oren schreeuwen. Hetzij van de televisie, radio, mp3-speler of computer, op mn werk of thuis, bij vrienden of onderweg naar eender wat. Maar tijdens mijn dagelijkse wandeling neem ik de tijd om even volledig tot rust te komen en als het ware even over het leven te filosoferen.
Toen ik deze tegenkwam wist ik direct dat ik dit geen 5 minuten volhoud. Maar gelukkig kwam ik op het idee dan toch voor een keer mijn mp3-speler mee te pakken en dit op te leggen. En ja dat viel best goed mee. Maar meer dan dat was het ook niet. Eigenlijk heb ik er nauwelijks aandacht aan geschonken. Veel aandacht valt er dan ook niet te geven. Het is eigenlijk niet meer dan een langgerekte echo. Als je in het stad woont kan dit waarschijnlijk wel rustgevend zijn. Maar als je op het platte land woont ben je toch beter af door je eventjes tussen de bomen en velden te gaan begeven en te luisteren naar de wind die ruist door de bomen en het gekwetter van de vogeltjes. Of gewoon naar de stilte. Het effect is namelijk volledig hetzelfde.
Morgen ga ik weer in stilte
