Funeral Mist - Salvation (2003)

Over het algemeen is het bekend dat wat Black Metal betreft het Hoge Noorden allang dood is. Alle oude bands uit Noorwegen, zoals Darkthrone, Emperor en Immortal droegen lang de vaandels uit het genre. Maar heden ten dage zijn al deze bands doodgebloed, de inspiratie en de ideeën zijn op. Het gros van de nieuwe lichting zijn volgers zonder inhoud, of genreverdunnende meuk.
En Zweden, tsja, met clowns als Marduk en Dark Funeral heb je bij voorbaat al een handicap .

Maar dames en heren, af en toe levert men nog wel kwaliteit. Funeral Mist bijvoorbeeld. Een Zweedse band van welke dit Salvation de eerste full-length vormt. En geloof me als ik zeg dat dit een instant klassieker binnen de Black Metal betreft!

Want nondeju, wat hakt deze CD er al vanaf de eerste luisterbeurt genadeloos in. Verwacht geen productie vol ruis, waar menig band zich van bedient, maar een echt stevige sound die alles op zijn grondvesten doet schudden. Vooral de drums zijn echt een orgasme voor het oor. De heren weten hun instrumenten goed te bespelen en zijn niet bang voor de wat meer complexe songstructuren, in plaats van een hele CD te vullen met powerchords [niet dat daar wat mis mee hoeft te zijn, natuurlijk].

De vocalen zijn giftig, brullend, en spugen blasfemische teksten uit die van zeer hoog niveau zijn. Geen kinderlijke rijmpjes over Satan en Verdoemenis. Nee, dit zijn krankzinnige metaforische worstelingen gericht aan een Hogere Macht, die zijn haat uitstort over de mensheid. Machtig!

De sfeer is kwaad en duister, deze is dus niet verloren gegaan door het hogere muzikale niveau. De gregoriaanse stukken die er tussengevoegd zijn klinken in deze context echt mysterieus en haast....eng. Het maakt dat deze schijf nóg meer onder je huid gaat zitten.

Enfin, het moge duidelijk zijn. Voor liefhebbers van Black Fucking Metal: kopen luidt het devies! Je zult voorlopig geen beter product van Scandinavische bodem treffen.

Purify these fields of shame!
Purify,
Purify,
Purity comes when Death is all!

ben hem aan het pindakazen.
klinkt erg goed.

Heil Satan!

ben hem nu aan het beluisteren.
Hoewel ik pas halverwege ben, spreekt hij me vooralsnog niet heel erg gaan.
Hij is absoluut blacker dan black en furieus.
Maar de nummers grijpen me gewoon niet zo.
Ook de stem vind ik niet zo cool.
Het Gregoriaanse/martel-outro was idd wel lekker ziek, kreeg ik best wel heel even beetje koud van.

Maar, hoewel er objectiefniets mis mee is, geloof ik niet dat deze band mij heel erg aanspreekt.
Het is wat vlak, wat eentonig.
Wellicht ook paar luister beurten gunnen....

ondanks het uber kwade imago, de geweldige hoes, de zieke intro's etc, is de muziek gewoon helemaal niet zo goed.

jammer.

en jammer dat Marduk nu met deze zanger opgescheept zit...

Ook de zanger op Rom 5:12?? Die vond ik best bruut klinken. Toch wel benieuwd geworden naar dit album.

ik moet toch terug komen op mijn woorden.
zowel mijn woorden over Funeral Mist als mijn woorden over Mortuus.
Een en ander moest denk ik gewoon even voor me groeien.

Mortuus is inderdaad toch wel een erg goeie zanger.
En hoewel ik er bij blijf dat Funeral Mist muzikaal gezien niet in de buurt van het machtige Marduk komt, vind ik het toch wel een toffe plaat worden.
Wel sferisch, het zij een erge zieke sfeer maar da's nu juist zo METAL!

Ik heb deze CD inmiddels al weer zo'n anderhalve maand geleden besteld bij Boudisque Utrecht maar nog steeds niet binnen...

Blijkt toch lastiger aan te komen dan gedacht, wat ik wel had verwacht maar de Boudisque medewerker leek erg optimistisch (toen, anderhalve maand geleden dus )

Dit Salvation is toch wel een uiterst serieus te nemen werkstuk dat geen moment aan overtuigingskracht inboet, tegelijkertijd mysterieus en mededogenloos aandoet en zo zwart is als de nacht. Kil, koud en bruut, maar oh zo goed.

Dit zal zo ongeveer mijn favoriete black metalplaat zijn. Echt alles wat ik verwacht van deze muziek is hier te horen: ijskoude productie, een grimmige sfeer, brute en helse vocalen en een doorgeslagen waas van instrumenten.

Deze muziek is echt superrrrr! Wat een graftakketeringherrie, maar er zit wel ongelooflijk veel in. Verveeld geen moment en dat is toch buitengewoon knap.
Wat is dit een pakkende bak.

Creatie in sfeer zoals dat zelden in de meest extreme uithoeken van muziek te beleven is!

Met schuimbekkende snelheden razen de geweldsorkanen rechtstreeks af op de laatste heilige huisjes. Mortuus rochelt op spottende wijze zijn overtuiginen van zich af. Alles dat respect eist bespugend. Funeral Mist kiest er op Salvation voor om op onwaarschijnlijke snelheden een bak grimmigheid over de mensheid uit te storten. Een vreemde religieuze tic zorgt samen met de instrumentale vaardigheid voor de nodige diepgang. Salvation is oorverdovend. Soms ook wel lomp, maar nooit eenvoudig of oppervlakkig.

De drie uitwerpselen van Funeral Mist, Devilry, Salvation en Maranatha verschijnen zo rond de heidense midwinterfeesten opnieuw op vinyl in een mooie boxset.