Sean Walsh Band - Timetravellersexmachine (2008)

Erg leuke plaat van een bandje dat mij nog niet zo lang bekend was. Geluid op de plaat kent veel variatie, wat soms een voordeel is en waardoor het soms een beetje focus mist. Maar de uitschieters op deze plaat maken veel goed! Luister vooral naar Sirkus, voor mij wel het hoogtepunt van deze plaat.

Live is het zeker goed te doen, enigzins garage-achtig gebracht. Ook opvallend dat ze gewoon de riff van "(I Can Get No) Satisfaction" doodleuk 'lenen' en daar gewoon mee wegkomen ook. Hier en daar neigt het verder ook nog naar Led Zeppelin. Het staat mij nog bij dat aan het einde Sean zijn gitaar aan de kant legde, op de picknicktafel vlak voor het podium sprong, daar doorzong, onderwijl de bassist doodleuk door bleef bassen en de drummer achter zijn drumkit vandaan kwam op van alles te meppen: versterkers, buizen, het dranghek voor het podium, etc. Dat soort dingen hadden ze vaker in de set mogen doen.