Deze van Laura Lee is met zijn inhoud vrijwel gelijkwaardig aan Two Sides of Laura Lee van twee jaar eerder, iets beter wellicht, en dat maakt dit album haar derde verdienstelijke oplevering op rij. Op dit album zijn de arrangementen allemaal wat grootster en staat de soul inhoudelijk wat meer centraal, waardoor de funk-invloeden wat meer naar de achtergrond zijn geschoven. Dit was haar laatste soul langspeler overigens, want hierna ging ze zich richten op niet-seculiere muziek (ze zou in de jaren ’80 nog een aantal onsuccesvolle gospelalbums maken). De nummers Crumbs Off the Table en Every Little Bit Hurts wisten het vorige album ook al te halen. Het zijn dus vooral de overige zes nummers die deze release de moeite waard maakt. De teksten over feminisme en strijdlust zijn ditmaal verruild voor teksten over liefde (eventueel met uitzondering van I Need It Just as Bad as You), maar ook nu krijgen de luisteraars weer de garantie dat het mooi blijft. Met top-materiaal zoals Don’t Leave Me Starving for Your Love, die vroege sporen van disco bevat, en met de soul-meets-blues nummers Mirror of Your Soul en We’ve Come Too Far to Walk Away had ze in ieder geval weer drie uiterst geslaagde liedjes voor haar repertoire te pakken. Titeltrack I Can’t Make It Alone is echter het mooiste wat dit album te bieden heeft. De breekbaarheid in haar stem, maakt dit een ietwat droevig einde, maar 'n mooi einde.