Chuck van Zyl / Peter D. Gulch / Andrew Rath - The Sound Museum (2001)

Bij het doorspitten van de firma waar ik mijn cd's bestel kwam ik dit tegen en op één of andere manier trok het mijn aandacht, waardoor er maar één ding overbleef: bestellen maar. Eenmaal in huis bleek er prima electronische muziek op te staan. Via een speurtocht op internet kwam ik er achter dat dit in 1985 uitkwam als dubbel cassette en dat het sinds 2001 verkrijbaar is op cd bij Groove Unlimited.

Dan de belangrijkste figuur van het drietal, dat is Chuck van Zyl. Hij haalde naar eigen zeggen zijn inspiratie uit acts als Tangerine Dream, Klaus Schulze en Ash Ra Tempel. Naast het maken van muziek maakt hij een radioprogramma over electronische muziek met de naam Star's End. Daarnaast is hij één van de coördinatoren van The Gatherings een festival over electronische muziek in de Verenigde Staten

En dan nu over wat er op The Sound Museum is te horen. Het album begint met de track Shadow Chasers. Na een paar experimentele klanken zit ik gelijk in een prima drive die aan een achtervolging doen denken. Hier en daar een korte pauze en dan subtiel het gas er opnieuw op. Het is een vrolijk stuk muziek wat prima zou passen bij een tekenfilm. Hierna volgt een ingetogen deel wat me een gevoel geeft of de nacht is gevallen. Fraaie donkere en lange tonen vullen de kamer. Met een beetje fantasie zou het passen op het album Hyperborea van Tangerine Dream. Even zit de muziek behoorlijk tegen de stilte aan waar het langzaam maar zeker uitkruipt. Het is fraai om te horen dat weinig een grote impact kan hebben. Het einde van Shadow Chassers doet mij denken of ik alleen achtergelaten wordt op ee groot plein.

Aural Explorations is een stuk muziek wat gebaseerd is op het album Zeit van Tangerine Dream. Dit wil dus zeggen muziek die bestaat uit sferische klanken die erg tegen de stilte aan zitten. Het roept hier een sfeer op van een bos wat uit een diepe winterslaap komt en waar het leven weer opgang komt. In gedachte zie ik de bladeren aan de bomen groeien en jonge dieren verkennen de omgeving.

Shifting Sands begint met geluiden die aan de wind doen denken in de Woestijn. Hierdoor is het landschap steeds in beweging, waardoor je bijwijze van spreken stil kan blijven staan om iets anders te zien. De muziek hieronder is erg subtiel te noemen. Het beschrijft mooi dat het landschap heel langzaam aan verandering onderhevig is. Voor mijn gevoel zit ik op een kameel en zie bijna alleen zand. In mijn hoofd hoor ik nog de trompet van de slangenbeweerder. Door die sfeer vliegen de bijna 20 minuten als een komeet aan me voorbij.

Met behoorlijke statige tonen begint The Domain of Arnheim, hierdoor roept het bij mij beelden op van de Tweede Wereldoorlog. In gedachte zie ik een stad die er eigenlijk niet meer is. Het doet desolaat aan en de bassen die te horen zijn versterken dit beeld nog eens. Hierna zit de muziek behoorlijk tegen de stilte aan, waarin een droef bespeelde piano is te horen. Het geeft daarmee mooi de leegte aan. Langzaam wordt het normale leven hervat en is er fraaie haast klassieke muziek te horen. Het doet daarnaast een klein beetje denken aan het rustige werk van Tangerine Dream.

Een daarmee komt er een eind aan een heel behoorlijk album waarop mooie uiteenlopende verhalen zijn te horen. Hierdoor vliegen de vijf kwartier voorbij of dat het een minuut is. Ja en dan kom je er achter dat een gok soms goed kan uitpakken.