The Sundays - Static & Silence (1997)

Een van de mooiste stemmen van de wereld!!!

Zeker, maar dit derde album van The sundays is toch duidelijk van mindere kwaliteit dan hun eerste twee.

I Can't Wait is echt van ongekende schoonheid

Probeer ook eens Margo Timmins van de 'Cowboy Junkies', voor het geval je dat nog niet gedaan had. Zit ongeveer in hetzelfde register. Natalie Merchant scoort bij mij ook erg hoog, wat de categorie 'mooie stemmen' betreft.

Kijkend naar de hoes verwacht je dat ieder moment E.T. komt langsfietsen. Helaas niet. Hiermee was het wel óp: stem heeft nog steeds iets betoverends, maar regelmatig is het geluid - helaas - dichtgeplamuurd met ettelijke kilo's strijkers en glad Hammond-geluid, aangevuld met onnodig gitaargejengel van de rol. Productie waarschijnlijk aangepast aan de beoogde doelgroep: A/MOR
Soms is simple more
Daarom 3*

Duidelijk wel hun minste van de 3 maar nog altijd zeer genietbaar!

Zooooo daar ben ik het dus helemaal niet mee eens. Deze draait nu in de spinner en dit is toch nog steeds een top plaat, zeker niet de minste van de drie. Goed geproduceerd ook. Maar smaken verschillen... Zo jammer dat de band nooit meer met iets nieuws is gekomen. Maar kolere wat staan hier een fraaie nummers op, zet het volume even op 12 uur en draai dan She. Prachtig nummer, lekker basloopje ook, ik ben weer plezierig verrast, heb de schijf al een tijd niet meer gedraaid maar die blijft eerst weer even standbye voor de komende weken.

Ben eigenlijk bang om nog iets van deze band aan te schaffen. Ik heb hun debuut en dat is zo mooi........ Ik vrees dat hun opvolgers niet dat niveau halen ..........

Hear, hear! Kan me ook totaal niet vinden in sommige lauwwarme reacties hierboven. RW&A blijft voor mij één van de fijnste debuutalbums ooit, maar deze is ook zo vreselijk mooi en beter dan hun tweede. Naar When I'm Thinking About You, I Can't Wait, Leave This City en Your Eyes kan ik eindeloos luisteren. Wheeler en Gavurin hebben met hun gezinnetje gekozen voor een leven buiten de spotlights en nieuwe muziek zal er wellicht niet meer komen, maar The Sundays hebben ons sowieso drie prachtige albums nagelaten.

Als ik zin heb iets zoals The Smiths, maar geen zin in The Smiths. Dan gooi ik The Sundays op. Dit is, voor mij, ook een mindere maar toch best genietbare plaat