Kitaro - Impressions of the West Lake (2009)

Impressions of the West Lake is in feite de muziek geschreven voor de gelijknamige, moderne Chinese opera, geregisseerd door de Chinese filmmaker Zhang Yimou, vooral bekend van zijn films Hero en Curse of the Golden Flower. Niemand minder dan Kitaro mocht de muziek verzorgen en het moet gezegd: het is een indrukwekkend werkstuk geworden.
Het mag zeker gezien worden als een grootschalig en bij vlagen bombastisch, orkestraal album, maar tegelijkertijd klinkt het onmiskenbaar als Kitaro.

Tegelijkertijd bevat het album ook een aantal verrassingen, zoals het door de Chinese zangeres Jane Zhang ingezongen titelnummer. Eerst moest ik eraan wennen, aangezien Kitaro nauwelijks werkt met vocalisten (m.u.v. koorbegeleiding), maar het moet gezegd: het is een prachtig nummer, waarin vooral de zang van Zhang erg goed naar voren komt. De vrouw beschikt over een geweldige stem, waarmee ze vooral sterk op de emoties inspeelt. Vooral tijdens haar hogerige uithalen, kan ik niet anders dan concluderen dat er een flinke dosis kippenvel zich verspreidt over m'n huid. En dan versta ik niet eens wat ze zingt, aangezien het volledig in het Chinees is...

Maar het album bevat veel meer sterke momenten. Na het spraakmakende intro "The Inmost Feeling Ripples" volgt het groots opgezette "Aria Di West Lake", waarin een belangrijk thema die ook terugkeert in het titelnummer de hoofdmoot bepaald. Maar tussen het herhaaldelijk terugkerende thema door, laat Kitaro allerlei andere indrukwekkende stukken de revue passeren.

Ook het meer dreigende en pompeuze "Fish Dive in the Lake" mag er zijn. Hier laat Kitaro zich van z'n meer donkere kant zien, met stampende, bombastische momenten, ondersteund door indrukwekkende koorbegeleiding.

Het ingetogen "The Moon on the Lake" is weer van een veel serener niveau. Mooie thema's wisselen zich om de beurt af en piano, synthesizer en Chinese viool gaan mooi samen in een prachtig nummer die op en top van herkenbare Kitaro-kwaliteit is.

"Zen" bouwt uitstekend op met dreigend percussie-werk en zodra het nummer zich meer ontvouwt, komen er sterke elementen om de hoek kijken. Boze kreten van wat Chinese krijgers zouden kunnen zijn, zorgen voor een adrenaline-stoot tijdens dit ijzersterke nummer.

"Lotus" laat in eerste instantie in het begin stukken uit de opening van het album terugkeren, maar verandert vervolgens in een zeer afwisselend, wat meer zweverig nummer, die naar het einde toe in ritme toeneemt en in één keer bombastisch eindigt.

Ook "Reflection of the Moon" laat wederom in het begin stukken horen die erg lijken op het intro, maar verandert dan als het ware in een tweeluik van thema's, waarin het eerste stuk een wat meer Oosters getint thema laat horen en het tweede een meer romantisch en melancholisch geladen thema ten gehore brengt. Als geheel is het al net zo episch van opzet als "Aria Di West Lake".

"Romance" is een heel mooi, in het begin door een koor gezongen stuk wat een bepaalde innerlijke schoonheid blootlegt. Het neigt in het begin af en toe naar de zoetsappige kant over te hellen, maar gelukkig wordt het thema zodanig, dat het tot grootse proporties leidt. Ook de Chinese viool krijgt aan het einde nog een rolletje te vervullen.

"Spirits of the West Lake" eindigt het album op passende wijze en is als het ware een instrumentale versie van het titelnummer.

De complete opera incl. de muziek van Kitaro mag als een zeer ambitieus project beschouwd worden. De muziek is in ieder geval degelijk de moeite waard en sommige nummers beschouw ik zelfs als de betere van Kitaro sinds jaren. Stiekem had ik toch nog wat meer stevig werk verwacht, in de stijl van "Fish Dive in the Lake", maar voor de rest mag dit album beschouwd worden als wederom weer een goed voorbeeld van het werk van Kitaro.
Een ruime 4 punten verdient dit album dan ook met gemak!!

Helaas doet deze plaat mij dan wat minder. Hoe goed en groots opgezet ook, ik mis toch wat hier. Misschien is het wel te bombastisch en te episch, ik weet het niet. Ik mis het 'intieme', het 'mysterieuze', wat een vroege Kitaro-plaat zo kenmerkte, en wat recentelijk, gelukkig weer, terug te vinden is in de bijzondere Ku-Kai serie.