Plainsong heeft een aantal mooie albums afgeleverd. In search of Amelia Earhart uit 1972 is (om in wielertermen te spreken) de buitencategorie. Daarna ging een ieder zijn eigen weegs. In de 90er jaren kwamen Iain Matthews en Andy Roberts weer bij elkaar; Plainsong werd nieuw leven ingeblazen. De bassist van Southern Comfort, ook een oude band van Matthews, Mark Griffiths kwam er bij, evenals de kaalhoofdige reus Julian Dawson. Prachtige optredens ook in Nederland. De cd Dark side of the room was het resultaat, dikke voldoende evenals Voices electric en Sister flute. New Place now zonder Julian Dawson, maar met Clive Gregson ook een prima plaat. Echter Pangolins wil bij mij niet echt indalen, ‘t is niet slecht, daarvoor zijn de heren té goede musici. Sloth, oorspronkelijk van Fairport Concention had voor mij niet gehoeven. De FC uitvoering is veel beter.