John Surman - Such Winters of Memory (1983)

De combinatie met die Engelse zang werkt niet in elk nummer even goed. Ik heb eigenlijk nooit echt zo'n band gehad met zang in die taal. Maar een nummer als Saturday Night en Sunday Morning trekt dan weer heel de plaat naar hoge toppen.

Wat een beeldschone nummers zijn op dit album te vinden. Gewoonweg improviseren op een elektronisch geluidsspectrum met die saxofoon.
Vooral als Surman in Sunday Morning met zijn prikkelende improviserende klanken nog intieme gregoriaanse kerkzang combineerd . Dat heeft een heerlijk versterkend effect als gevolg.
Echt weer een plaat met een aantal magnifieke nummers.