Fairport Convention - Live at Cropredy '08 (2008)

Er bestaan heel wat liveplaten van Fairport Convention en de reeks albums opgenomen op hun jaarlijkse Cropredy Festival dat nu zo'n 30 jaar bestaat (uitgegroeid tot een 3-daags evenement met Fairport als headliner voor 25.000 man publiek) is ook schier eindeloos. Dit live-album pretendeert geen getrouw verslag van hun hele set aldaar uit 2008 te zijn maar, zoals Simon Nicol in de hoestekst schrijft, eerder een "snapshot". Hier geen nummers die (over)vertegenwoordigd zijn op andere livedocumenten van deze band, maar bijna allemaal speciale krenten uit de pap - nummers uit het veelal verre verleden die zelden of nooit eerder zijn gespeeld, of in elk geval niet in deze combinatie.
De toon wordt al gezet met het openingsnummer Ye Mariners All van het helaas in de vergetelheid geraakte late jaren '70 album Tipplers Tales. Destijds een tour-de-force van ex-frontman Dave Swarbrick, hier neemt Chris Leslie de vocalen waar en dat doet-ie goed ook. En daar is Simon Nicol eindelijk weer eens alomtegenwoordig met zijn electrische gitaar, daar waar hij het normaal gesproken te vaak bij akoestisch houdt (hoe subliem hij op die manier ook speelt).
Ook: 3 songs van het uit 1971 daterende conceptalbum cq "folkrockopera" Babbacombe Lee, in geen decennia live gespeeld, hier heel mooi gebracht met wederom een vocale hoofdrol voor Leslie in plaats van Swarbrick. Ook het bijna nooit eerder live gespeelde Reynardine van Fairport's magnum opus Liege & Lief krijgt een heel mooie uitvoering mee, en alweer is het Leslie die hier ditmaal Sandy Denny's vocale rol op zich neemt. Op studioplaten van deze line up trek ik Chris Leslie niet altijd, maar zijn rol op het podium mag niet onderschat worden.
Dan neemt de geest van Sandy Denny bezit van het album. Allereerst met het prachtige Fotheringay gezongen door Vikki Clayton met fraai vioolarrangement in plaats van het van het album bekende (en live nauwelijks te evenaren) ooooooh-koortje, dan -met 70s FC leadgitarist Jerry Donahue als gast- twee van haar songs uit de vroege seventies, eerst met ex-Albion Band lid Chris While als prima zangeres op It'll Take a Long Time en dan met diens dochter Kellie While -eveneens ex-Albion Band!- in een zo mogelijk nog magnifieker vocale rol op John The Gun. En dan wordt het echt hemels als moeder en dochter While beiden lead zingen op Sandy Denny's bekendste song Who Knows Where The Time Goes. Koude rillingen en je hoort bassist Dave Pegg aan het einde duidelijk een brok in de keel wegslikken. Hemels.
Vervolgens gaat het spreekwoordelijke dak eraf, voorzover mogelijk bij een openluchtevenement, als Led Zeppelin's Robert Plant ten tonele wordt gevoerd voor een absoluut sublieme versie van het oorspronkelijk door hem en Sandy Denny gezongen en op Led Zep IV verschenen The Battle Of Evermore. Zoals de Engelsen zeggen: worth the prince of admission alone.
Eén van de beste Fairport Convention live albums, met grotendeels uniek materiaal.
4.5 ****

Nou ja, dan in elk geval "the price", niet "the prince". Pff, typ eens een extra letter in de snelligheid en er staat opeens heel wat anders.

Ik vind die versie van 'The Battle of Evermore' eigenlijk een beetje tam. Robert Plant is op dreef, maar Kristina Donahue mag nog niet in de schaduw van Sandy Denny staan, en Fairport speelt te traag.

Plants versie met Alison Krauss vind ik dan veel beter.