Timelines is Glyn's eerste album en is een typisch voorbeeld van toegankelijke en melodieuze synth-muziek, zonder al te veel opsmuk. Het moet gezegd dat het allemaal klinkt als een klok, echter heb ik wel het idee dat de stijl en ideeën van Glyn op dit album nog een beetje in een groei-fase verkeren.
Toch is het allemaal nog niet eens zo verkeerd. Opener "Icons" is een prima staaltje van wat Glyn allemaal in z'n mars heeft. Het hoofdthema heeft eigenlijk zelfs héél veel weg van Tangerine Dream's "Bent Cold Sidewalk" (Cyclone), maar dan zonder zang.
"Reconstructing Charlie" gaat qua titel zéker de originaliteitsprijs winnen, maar qua muziek klinkt het een beetje voorspelbaar. Het is een heel prettig, licht opzwepend melodieus nummer, dus dat maakt op zich een hoop goed, echter zit er verder maar weinig diepgang en progressie in, wat uiteindelijk de vaart er een beetje uithaalt.
Hetzelfde geldt voor "Pvision", die me qua thema zelfs iets te voor de hand liggend klinkt en daardoor ook niet veel indruk op me maakt.
Daarentegen is het titelnummer wel weer goed. Een vlot thema met sprankelende en spontane riedeltjes her en der door het nummer heen verweven, maken dit tot een nummer, die ondanks dat het zichzelf toch ook wel veel herhaalt, toch boeiend blijft.
Hetzelfde gaat op voor "Deadline". Lekker vlot, fijn themaatje en een beetje afwisseling in de riedeltjes, maken dit tot een aangenaam luisterbaar nummer.
"Closing Titles" sluit het album op aardige, maar niet echt opzienbarende wijze af.
Waarmee ik tot de conclusie kom dat Timelines een aardig debuut is, waarmee Glyn zijn wat eigenwijze en melodieuze stijl van spelen al redelijk opvallend uit de doeken doet. Echter zou hij zichzelf volledig revancheren met het uitstekende Ri, die dit album volledig in de schaduw laat staan.
Een 3.