Clarence Reid - Running Water (1973)

Clarence Reid is maakte in totaal drie albums onder zijn eigen naam en dat waren 'gewone' soulplaten. Bekender werd hij echter onder het pseudoniem Blowfly; onder deze naam maakte hij een soort van parodie platen -met vrijwel alleen maar seksuele thema's- die hij op zijn eigen platenlabel uitbracht. 'Running water' bracht hij echter uit op het Alston-label, het label van o.a. Betty Wright. Hoewel Clarence Reid misschien wel niet tot de belangrijkste soulzangers wordt berekend, wordt hij wel gezien als een hele goede tekstschrijver. Zo was hij mede-schrijver van 'Clean up woman' (Betty Wright), 'Rockin chair' (Gwen McCrae) en dit gehele album. 'Running water' is een mooie soulplaat met af en toe wat funk invloeden. Het merendeel van de nummers spreekt me aan; slechts een tweetal nummers vind ik minder. Jammer dat hij als soulzanger vrijwel onbekend is gebleven en als Blowfly meer bekendheid heeft verworven, op 'Running water' laat hij namelijk horen een hele degelijke soulzanger te zijn. Luister maar eens naar de ruim 8-minuut durende titeltrack of de overige tracks for that matter.

Op het spoor gekomen dankzij Reijersen's soul album van de maand nominatie.
En het is er eentje waar ik van genoten heb, al zijn het eerder losse nummers die overblijven.
Een niet al te lang maar redelijk gevarieerd album.

New York City is een mooi nostalgisch klinkende song die aan het eind iets weg heeft van Bobby Womack / James Brown ballad.
If It Was Good Enough for Daddy is een funky blaxploitation-achtige track (maar helaas vind ik het niet heel sterk).
Andere nummers die ik (net als NYC) wel vaak zal draaien zijn het smekende (operator) Please accept my call en Love Who You Can met een aanstekelijk gitaartje. De overeenkomst met Love the one you’re with (wat nog even terugkomt in het titelnummer) kan geen toeval zijn.
En uiteraard kan ik die afsluiter Running Water niet ongenoemd laten. Horen jullie hier ook If i were your woman (Of if you were my woman zoals George Michael Gladys coverde) in terug? De piano deed het al voor me, maar de break na 6 minuten (met trompet) maakt het nummer zeker een favoriet.