They Might Be Giants - Flood (1990)

They might be giants zijn de grootmeesters van de korte melige popsong. Soms erg flauw, maar vaak ook erg leuk. Cheesy en Quirky noemen ze dit zo mooi in het Engels. Dit is samen met Mink car hun beste (en meest evenwichtige) album. Hierop staat ook het heerlijke nummer Birdhouse in your soul, dat in een rechtvaardige wereld een knoeperd van een wereldhit zou zijn geweest.

Heb deze ook geluisterd en het verschil met Lincoln vind ik echt mega-groot ja. Waar Lincoln na een paar nummers eentonig werd, en de songs wat saai waren, krijg ik hier een partij vrolijke pop-nummers waar ik na elkaar een paar nieuwe dingen hoor en continu van kan genieten, 3,5* (eigenlijk 3,7)

aaarrrggg, Lincoln is De Beste!! O.k. 'Birdhouse' is sowieso 1 van de meest geweldige songs van TMBG maar verder vind ik dit album qua muziekaliteit juist 1 van de minst avontuurlijke platen van ze. Duffe nummers als 'Hearing aid', 'Ball & chain', 'Hot Cha' enz. ze kunnen me niet bekoren. Staan altijd wel een paar mindere nummers op hun CD's maar hier is de dichtheid voor mij wel erg hoog.
Nee, dan 'Lincoln' of 'Apollo 18' of (het ook iets te lange maar toch veel leukere en uitbundige) 'John Henry'. De nummers 'Spiraling shape' en 'Metal detector'van 'Factory showroom' slaan deze plaat met hun 2en al knock out....
Ach laat ik maar ophouden, John & John for President(s)!!

Heerlijke bondige popliedjes in een grote variëteit aan stijlen. Teksten die simpel lijken, maar vaak briljant gevonden onderwerpen en slim woordgebruik hebben.

Dit is wat mij betreft het TMBG album dat alles in zich heeft: het minimalistische van de eerste albums en het meer volle geluid van de albums hierna.

Leve Lincoln!

Deze band doet mij aan Cracker denken.

Eén van de betere antidepressiva met Birdhouse in Your Soul als hoogtepunt. Prachtsong.