Leonore O'Malley - First Be a Woman (1979)

Eindeloos lang gezocht naar deze dame op het internet, maar niet gevonden anders dan op forum-sites met vragen van mensen die haar ook zoeken en in lijsten van disco-classics. Want het titelnummer is zeker een klassieker, al stond het misschien nooit in de hitparade. Het is een beetje definitie-disco in de stijl van Gloria Gaynor´s I Will Survive. Ik heb deze altijd veel beter gevonden. Gloria Gaynor vond dat misschien ook want ze coverde het nummer nog later. Verder alleen een LP (CD zal niet gaan denk ik) die je goed kan doorkomen als je notalgische gevoelens hebt bij het genre, want er staat nogal wat prut op.

Er staat inmiddels wel iets meer over haar op internet, na 15 jaar.
Ze is geboren op 18 augustus 1954 in Pittston, Pennsylvania, USA.
Overleden op 22 september 2020 in Los Angeles, California, USA.

Ik moet zeggen, First... Be a Woman net voor het eerst gehoord en is inderdaad zo'n typische discosound van eind jaren 70. Maar ergens spreekt deze me ook zeker wel aan. Voor mij ook geen grote hit, maar om zo af en toe te beluisteren is geen straf.

Ik meende de titel vaag te herinneren, en nu ik het terughoor, komt datzelfde gevoel op: ik heb het destijds wel eens gehoord, maar erg bekend is dat titelnummer niet. Wel goed in zijn soort: inderdaad typische jaren zeventig-disco, al verscheen het internationaal pas in 1980, nadat de single en het album in het jaar daarvoor al in haar vaderland Frankrijk waren verschenen. Kennelijk zijn die single en het album het enige muzikale wapenfeit van Lenore O'Malley. Hele knappe dame overigens, dus wellicht heeft ze later naam gemaakt als model.

Het album is in 2014 zelfs op CD uitgebracht, door het kortstondig bestaande GoldLegion-label. Dat specialiseerde zich enkele jaren in het uitgeven van disco-albums die voorheen nooit eerder op CD waren verschenen. Ik heb er een paar, waaronder Muse van Grace Jones. Geluidskwaliteit van die CD's is zonder uitzondering erg goed, al schijnt volgens een recensie op Discogs deze van O'Malley nogal tegen te vallen. Naar alle waarschijnlijkheid gewoon een vinyl-rip. Ik ga er niet naar op zoek; hij lijkt ook erg moeilijk te vinden (op Discogs wordt er geen eentje aangeboden, dat zegt al iets).

Op die Discogs-pagina van de CD-uitgave suggereert iemand in de commentaren onderaan dat de dame op de hoes niet de zangeres van het album is. Het zou zijn ingezongen door (de latere) jazz-zangeres Catherine Russell. Discogs vermeldt haar ook als ('uncredited') leadvocaliste, en ook elders op het web vind ik daar aanwijzingen voor. Ook op YouTube staan enkele clips waarin beide namen worden genoemd. Het klinkt aannemelijk; als je je ogen sluit, denk je een zwarte zangeres te horen.